شعراء سۈرىسى — ئايەت 216

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «عَصَوْكَ»: ئۇلار ساڭا ئىتائەت قىلمىدى، بۇيرۇقۇڭغا بويسۇنمىدى.
• «بَرِيءٌ»: مەن ئۇلارنىڭ قىلمىشلىرىدىن پاك ۋە ئايرىم، ئۇلارغا ھېچقانداق ئالاقەم يوق.
• «مِمَّا تَعْمَلُونَ»: سىلەر قىلىۋاتقان ئىشلار، يەنى شىرك ۋە گۇناھ-مەئسىيەتلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر! ئەگەر سەن ئۇلارنى يەككە ئاللاھقا ئىبادەت قىلىشقا ۋە ئىتائەت قىلىشقا چاقىرغاندا، ئۇلار ساڭا قارشى چىقىپ، بۇيرۇقۇڭغا بويسۇنمىسا، ئۇلارغا ئېيتقىن: مەن سىلەرنىڭ قىلىۋاتقان شىرك ۋە گۇناھ-مەئسىيەتلىرىڭلاردىن پاك ۋە ئايرىم، مېنىڭ ئۇلارغا ھېچقانداق ئالاقەم يوق. بۇ ئايەت پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامغا ئۆز قەۋمىنىڭ ھەقنى رەت قىلىشى ۋە بۇزغۇنچىلىقىغا قارشى ئۆزىنىڭ مەسئۇلىيەتسىزلىكىنى بىلدۈرۈشنى ئۆگىتىدۇ. يەنى سەن دەۋەت قىلىش ۋەزىپەڭنى ئادا قىلدىڭ، ئەمدى ئۇلارنىڭ ھىدايەت تېپىشى ئۇلارنىڭ ئۆز ئىختىيارىدا. ئەگەر ئۇلار ھەقنى قوبۇل قىلمىسا، سەن ئۇلارنىڭ قىلمىشلىرىدىن مەسئۇل ئەمەسسەن.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، دەۋەت قىلغاندا ھەقنى چىن كۆڭلىدىن يەتكۈزۈش بىزنىڭ ۋەزىپىمىز، ئەمما كىشىلەرنىڭ قوبۇل قىلىشى ئۇلارنىڭ ئىختىيارى. بىز ئۇلارنىڭ گۇناھلىرىغا شېرىك بولمايمىز ۋە ئۇلارنىڭ قىلمىشلىرىدىن پاك بولىمىز. ئاللاھ تائالا ھەر بىرىمىزنى ھەقنى قوبۇل قىلىپ، شىرك ۋە گۇناھلاردىن يىراق بولۇشقا مۇۋەپپەق قىلسۇن.