Surat Asy-Syu'ara — Ayat 216

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَإِنْ عَصَوْكَ : Yen wong-wong mau padha mbangkang marang sira (Nabi Muhammad).
• بَرِيءٌ : Luwar utawa adoh, tegese ora melu-melu lan ora tanggung jawab.
• مِمَّا تَعْمَلُونَ : Saka apa kang padha sira lakoni.

2) Tegesing ayat:

Ayat iki isih ana gegayutane karo dhawuhe Allah marang Nabi Muhammad ing ayat-ayat sadurunge, yaiku supaya ngajak kulawargane lan umate marang dalan tauhid, nyembah mung marang Allah. Nanging yen ana wong kang mbangkang, ora gelem manut marang dhawuhe Nabi, lan tetep nglakoni syirik sarta maksiat, mula Nabi didhawuhi ngomong: "Saktemene aku iki luwar lan adoh saka apa kang padha sira lakoni." Tegese, Nabi ora melu tanggung jawab lan ora setuju karo tumindake wong-wong kang mbangkang mau. Iki dudu ateges Nabi nesu utawa misuh, nanging minangka wujud penegasan yen dalan kang bener iku mung siji, yaiku manut marang Allah lan Rasul-Nya. Sing sapa milih dalan liya, mula ora ana gegayutan karo Nabi ing bab tumindake.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen wong kang wis diwenehi dhawuh lan pituduh kang bener, nanging tetep mbangkang, mula dheweke kudu ngerti yen tumindake iku dadi tanggung jawabe dhewe, ora bisa disalahake marang wong liya.
• Kita dielingake supaya tansah manut marang Allah lan Rasul, amarga manut iku dalan kanggo slamet ing donya lan akhirat.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang jelas lan terang, ora meksa, nanging sapa kang wis ngerti bener lan tetep mbangkang, mula dheweke kudu nampa akibat saka pilihane dhewe.
• Kanggo wong kang ngajak marang kebaikan, ayat iki menehi panglipur: yen ajakane ora ditampa, ora perlu sedhih banget, amarga tugas kita mung ngajak lan ngelingake, dene kang menehi pituduh iku mung Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam, amarga Islam iku agama kang adil, ora ngebotake, lan tansah mbukak dalan kanggo sapa wae kang pengin bali marang dalan kang bener.