Surja Esh-Shu'ara — Ajet 216

Kuptimi i fjalëve:

• عَصَوْكَ – të kundërshtojnë ty, nuk të binden.
• بَرِيءٌ – i largët, i pastër nga çdo lidhje, i shkëputur.
• مِمَّا تَعْمَلُونَ – nga ajo që ju bëni (nga veprat tuaja).

Tefsiri i ajetit:

Kur Pejgamberi salallahu alejhi ve sel-lem i fton njerëzit në besimin në Një Zot (Teuhid) dhe në bindje ndaj Allahut, por ata e kundërshtojnë atë dhe nuk e pranojnë thirrjen e tij, Allahu i urdhëron atij që të shkëputet qartë prej tyre dhe prej veprave të tyre. Ai duhet t'u thotë atyre: "Unë jam i pastër dhe i largët nga ajo që ju bëni – nga idhujtaria, mosbindja dhe mëkatet." Kjo është një deklaratë e qartë e shkëputjes nga rruga e tyre e gabuar, duke ruajtur pastërtinë e besimit dhe duke mos u pajtuar kurrsesi me të keqen, edhe nëse ata janë të afërt ose të dashur.

Ky ajet i mëson besimtarët se e vërteta nuk komprometohet me të pavërtetën. Nëse njerëzit kundërshtojnë thirrjen drejt së mirës, atëherë duhet të ketë një kufi të qartë mes besimtarit dhe atyre që vazhdojnë në rrugën e gabuar. Kjo nuk do të thotë urrejtje personale, por shkëputje nga veprat e këqija dhe nga besimet e kota.

Përfitimet nga ajeti:

1. Thirrësi në rrugën e Allahut duhet të jetë i durueshëm dhe këmbëngulës, por kur njerëzit e kundërshtojnë hapur të vërtetën, ai duhet të shkëputet qartë nga rruga e tyre, pa lëkundje.
2. Besimtari nuk mban përgjegjësi për veprat e të tjerëve; secili përgjigjet për veten e tij para Allahut.
3. Kjo na mëson se dashuria për të afërmit nuk duhet të na bëjë të pajtohemi me mosbindjen ndaj Allahut – e vërteta vjen para çdo lidhjeje tjetër.
4. Ajeti forcon te besimtari ndjenjën e pastërtisë së besimit dhe të ruajtjes së tij nga çdo njollë e idhujtarisë ose e mëkatit.
5. Në këtë ajet ka ngushëllim për ata që vuajnë nga kundërshtimi i njerëzve – ata duhet ta dinë se mjafton që Allahu është me ta dhe se shkëputja nga e keqja është fitore në vetvete.