Surja Esh-Shu'ara — Ajet 24

Kuptimi i fjalëve:

• Rabb (رَبُّ): Zot, Krijues, Sundues dhe Menaxhues i çdo gjëje.
• Es-Semavati (السَّمَاوَاتِ): Qiejt, të gjitha krijesat lart.
• El-Erd (الأَرْضِ): Toka dhe gjithçka që gjendet në të.
• Ma beynehuma (مَا بَيْنَهُمَا): Çdo gjë që ekziston mes qiejve dhe tokës.
• Mukinin (مُوقِنِينَ): Të bindur fort, me besim të plotë dhe të sigurt pa asnjë dyshim.

Tefsiri i Ajetit:

Musai (paqja qoftë mbi të), duke iu përgjigjur Faraonit i cili e pyeti se kush është Zoti i botëve, tha: Ai është Zoti i qiejve dhe i tokës dhe i gjithçkaje që gjendet mes tyre. Ai i krijoi ato, i menaxhon dhe i sundon me urtësi dhe fuqi të përsosur. Nëse jeni njerëz që keni bindje të fortë dhe dëshironi të arrini të vërtetën, atëherë besojeni Atë dhe adhurojeni vetëm Atë, sepse Ai është Krijuesi i vetëm i të gjitha këtyre krijesave të mëdha që dëshmojnë për ekzistencën dhe madhështinë e Tij. Kjo ishte një argument i qartë dhe logjik që e vuri Faraonin para të vërtetës, sepse edhe ai vetë e dinte se këto krijesa nuk mund të ishin krijuar nga dikush tjetër përveç Zotit të Madhërishëm.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

• Ajeti na mëson se argumenti më i fortë për ekzistencën e Zotit është vëzhgimi i krijesave të Tij, sepse madhështia e qiejve dhe e tokës dëshmon për madhështinë e Krijuesit.
• Na bën të kuptojmë se besimi i vërtetë nuk është imitim i verbër, por bindje e arsyeshme dhe e sigurt që buron nga mendimi dhe reflektimi në krijesat e Zotit.
• Na mëson se thirrja në Islam duhet të jetë me argumente të qarta dhe logjike, jo me dhunë apo detyrim, ashtu siç bëri Musai me Faraonin.
• Ajeti na kujton se Zoti nuk është vetëm Krijuesi i kësaj bote, por edhe Sunduesi dhe Menaxhuesi i saj, gjë që na shtyn ta adhurojmë Atë me sinqeritet dhe t'i bindemi Atij në çdo gjë.
• Na forcon besimin se çdo gjë që ekziston mes qiejve dhe tokës është nën kontrollin dhe urtësinë e Zotit, gjë që na mbush zemrat me qetësi dhe siguri në kujdesin e Tij ndaj nesh.