سوره شعرا — آیه 24

معانی کلمات:

• مُوقِنین: یقین کنندگان، کسانی که با دلیل و برهان به حقیقتی باور دارند و در دلشان هیچ شک و تردیدی راه ندارد.

تفسیر آیه:

موسی علیه السلام در پاسخ به فرعون که ادعای ربوبیت و خدایی کرده بود، با کمال صلابت و استدلالی روشن فرمود: پروردگار من، همان پروردگار آسمانها و زمین و تمام موجوداتی است که میان آنها قرار دارد. او مالک، خالق و مدبر همهی این جهان هستی است. اگر شما به راستی اهل یقین هستید و با دیدهی بصیرت به آفرینش مینگرید، به خوبی درمییابید که این عظمت بیکران نمیتواند مخلوق و تحت فرمان انسانی ناتوان همچون تو باشد. بلکه تنها خدایی که آسمانها و زمین و هر آنچه در میان آنهاست را آفریده و تدبیر میکند، شایستهی پرستش و بندگی است. پس اگر حقیقتاً یقین دارید که او رب و پروردگار شماست، تنها او را بپرستید و از فرمان او پیروی کنید.

فواید و پیامهای آیه:

• عظمت و وسعت آفرینش، نشانهی روشنی بر وجود خالق حکیم و تواناست؛ هر که با دقت به آسمانها و زمین بنگرد، به یقین میرسد که این نظام شگفتانگیز، خالقی دانا و مدبری توانا دارد.
• استدلال با منطق و برهان، بهترین راه دعوت به حق است؛ موسی علیه السلام با آرامش و استدلالی محکم، ادعای باطل فرعون را باطل ساخت.
• ایمان واقعی، ایمانی است که بر پایهی یقین و آگاهی استوار باشد، نه تقلید کورکورانه؛ انسان باید با تفکر در آفرینش، به پروردگار خود یقین پیدا کند.
• توحید در ربوبیت، پایهی توحید در عبادت است؛ وقتی بدانیم تنها خداوند مدبر و مالک جهان است، طبیعی است که تنها او را بپرستیم و از غیر او روی گردانیم.