Surat Asy-Syu'ara — Ayat 24

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• رَبُّ (Rabb): Pangeran, kang nguwasani lan ngatur.
• السَّمَاوَاتِ (as-samāwāt): langit-langit, kabeh kang ana ing dhuwur.
• الْأَرْضِ (al-ardh): bumi.
• مَا بَيْنَهُمَا (mā bainahumā): samubarang kang ana ing antarane langit lan bumi.
• مُّوقِنِينَ (mūqinīn): wong-wong kang yakin tenan, ora mangu-mangu.

1. Tafsir ayat:

Nabi Musa 'alaihissalam mangsuli pitakone Fir'aun. Fir'aun takon, "Sapa Pangeranmu lan Pangerané wong-wong sadurungé?" Nabi Musa banjur ngandika, "Pangeranku iku Pangerané langit, bumi, lan samubarang kang ana ing antarane loro mau." Tegese, Allah iku kang nitahake, kang nduweni, lan kang ngatur kabeh langit, bumi, lan isine kabeh. Ora ana siji-sijia kang bisa nglakoni kuwi kajaba mung Allah. Nabi Musa banjur ngandika, "Yen kowe padha yakin tenan menawa Allah iku kang nitahake lan kang ngatur kabeh, mula padha ngabdia marang Panjenengane dhewekan, aja nyembah liyané." Dadi ayat iki ngandharake yen Allah iku Pangeran kang Maha Agung, kang nguwasani kabeh jagad iki, lan manungsa kudu yakin marang kuwasane Allah, banjur ngibadah mung marang Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen Allah iku Pangerané kabeh langit, bumi, lan isine. Dadi kabeh kang ana ing jagad iki iku titahé Allah, ora ana liyané.
• Kita kudu yakin tenan (iman kang mantep) menawa mung Allah kang pantes disembah, ora ana liyané.
• Yen kita wis yakin marang kuwasané Allah, mula kita kudu ngibadah marang Panjenengane kanthi ikhlas lan ora nyekutokake Panjenengane karo liyané.
• Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah eling marang Allah ing saben wektu, amarga Allah iku kang ngatur kabeh urusan ing langit lan bumi.
• Kanthi ngerti yen Allah iku Pangerané kabeh, kita dadi luwih tresna lan wedi marang Allah, sarta luwih semangat nglakoni kabecikan lan ngedohi larangané.