Surja Esh-Shu'ara — Ajet 25

Kuptimet e fjalëve:

• "limen havlehu" – atyre që ndodheshin rreth tij, pra parisë dhe të mëdhenjve të popullit të tij.
• "ela testemi'un" – a nuk po e dëgjoni? Kjo është një pyetje retorike që shpreh habinë dhe talljen.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) iu përgjigj Faraonit duke i thënë se Zoti i tij është Zoti i qiejve, i tokës dhe gjithçka që gjendet mes tyre, Faraoni u habit jashtëzakonisht nga kjo përgjigje dhe u kthye nga paria e tij që rrinin rreth e rrotull, duke u thënë me tallje dhe habi: "A nuk po e dëgjoni këtë njeri? Unë e pyes për zotin tim, e ai më përgjigjet duke më përmendur një zot tjetër që sundon qiejt dhe tokën!" Ai donte t'i bënte ata dëshmitarë të asaj që e konsideronte si një marrëzi të madhe, duke u përpjekur t'i bindë ata se Musai po thoshte gjëra të pabesueshme dhe të paarsyeshme. Megjithatë, Faraoni në realitet ishte i hutuar dhe nuk dinte si t'i përgjigjej logjikës së fortë të Musait, prandaj u përpoq ta përqeshte atë para njerëzve të tij, duke i nxitur ata të mos e dëgjonin atë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia e argumentit të vërtetë: Kur e vërteta është e qartë dhe e fortë, kundërshtarët e saj shpesh përpiqen ta tallin ose ta nënçmojnë atë, sepse nuk kanë argumente të mjaftueshme për ta kundërshtuar.
2. Qëndrueshmëria e të dërguarve: Musai (paqja qoftë mbi të) nuk u tremb nga reagimi i Faraonit dhe nuk u tund nga tallja e tij, sepse profetët janë të vendosur në thirrjen e tyre dhe nuk i ndal asnjë pengesë.
3. Mësim për besimtarët: Njeriu nuk duhet të ndikohet nga talljet dhe përbuzja e kundërshtarëve, por duhet të vazhdojë rrugën e tij me bindje dhe durim, duke e ditur se e vërteta do të triumfojë në fund.
4. Kujdes nga rrethi i keq: Faraoni u mbështet te rrethi i tij për të forcuar pozitën e tij, gjë që na mëson se shoqëria e keqe mund ta shtyjë njeriun drejt mohimit dhe arrogancës, prandaj duhet të zgjedhim shoqëri të mirë që na ndihmon në të vërtetën.