Surah An-Naml — Talata 10

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• تَهْتَزُّ – gumagalaw nang mabilis at may pag-alog.
• جَانٌّ – isang maliit at napakabilis na ahas.
• وَلَّى مُدْبِرًا – tumalikod at tumakas palayo.
• وَلَمْ يُعَقِّبْ – hindi na bumalik o lumingon pa.

Interpretasyon ng Talata:

Matapos marating ni Propeta Moises ang apoy, siya ay tinawag ng Allah at inutusan na ihagis ang kanyang tungkod. Nang ihagis niya ito, ito ay naging isang malaking ahas na mabilis gumalaw na parang isang maliit na serpyente. Nang makita ni Moises ito, siya ay nakaramdam ng matinding takot kaya siya ay tumalikod at tumakas nang hindi na lumingon pa. Subalit agad siyang tinawag ng Allah: "O Moises, huwag kang matakot! Katotohanan, ang mga propeta at mga sugo na Aking pinili ay hindi dapat matakot sa harapan Ko. Sila ay nasa ilalim ng Aking pangangalaga at kaligtasan." Ang takot na ito ay natural lamang para sa isang tao, ngunit tiniyak ng Allah kay Moises na ang mga propeta ay hindi dapat matakot sa mga nilalang, sapagkat sila ay nasa ilalim ng natatanging proteksyon ng Allah. Ang pangyayaring ito ay isang paghahanda kay Moises para sa kanyang dakilang misyon sa harap ni Paraon, upang malaman niya na ang Allah ay kasama niya at hindi siya dapat matakot sa anumang pagbabanta.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang mga propeta ng Allah ay nasa ilalim ng Kanyang natatanging proteksyon, at ang kanilang mga puso ay pinatatatag Niya sa harap ng mga pagsubok.
2. Ang takot ay isang likas na damdamin ng tao, ngunit ang tunay na pananampalataya ay nagbibigay ng lakas ng loob at kapanatagan sa puso ng mananampalataya.
3. Ang mga himala ng mga propeta ay katibayan ng kapangyarihan ng Allah at katotohanan ng kanilang misyon, na nagpapalakas ng pananampalataya ng mga tao sa Kanya.
4. Ang pagiging malapit sa Allah ay nag-aalis ng takot sa mga nilalang, sapagkat ang sinumang nagtitiwala sa Allah ay hindi dapat matakot sa anumang bagay maliban sa Kanya.