سوره نمل — آیه 16

معانی کلمات:

• وَرِثَ: ارث بردن، جانشین شدن.
• مَنطِقَ الطَّیر: فهم و درک سخن پرندگان.
• أُوتِینَا: به ما داده شد، عطا شد.
• الْفَضْلُ الْمُبِین: فضل و برتری آشکار و روشن.

تفسیر آیه:

سلیمان (علیهالسلام) از پدرش داود (علیهالسلام) در نبوت، علم و حکومت و پادشاهی ارث برد؛ نه در مال و ثروت، بلکه در مقام والای رسالت و مُلک. سپس سلیمان رو به مردم کرد و با شکرگزاری از نعمتهای الهی گفت: ای مردم! به ما فهم و درک سخن پرندگان آموخته شده است و از هر چیزی که مورد نیاز پیامبران و پادشاهان است، به ما عطا گردیده است. او با این سخن، نعمتهای خداوند را بر خود و پدرش برشمرد و تأکید کرد که این بخششها، فضل و برتری آشکار خداوند بر ماست که ما را بر دیگران ممتاز ساخته است. این بیان، نشاندهنده تواضع و شکرگزاری سلیمان در برابر الطاف الهی است، نه فخر فروشی به دیگران.

فواید و پیامهای آیه:

• علم و دانش، بهترین میراثی است که پیامبران برای امت خود به جا میگذارند و ارزش آن از مال و ثروت دنیوی بسیار بالاتر است.
• شکرگزاری از نعمتهای الهی، نشانه بندگی و تواضع است و انسان باید نعمتهای خداوند را با زبان و عمل سپاسگزاری کند.
• خداوند به هر کس که بخواهد، فضل و بخشش ویژه عطا میکند و این فضل، نشانهای از حکمت و قدرت اوست.
• استفاده از نعمتها در راه خدمت به مردم و هدایت آنان، وظیفه اصلی پیامبران و پیروانشان است.