Сураи Ан-Намль — Оят 26

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• Аллоҳ: Номи Парвардигори ягона ва бузург, ки ҳақиқати зоти Ӯро танҳо Худаш медонад.
• Ло илоҳа илло Ҳува: Ҳеҷ маъбуди ба ҳақ сазовори ибодат нест, магар Ӯ.
• Арш: Тахти бузург ва азимест, ки болотар аз ҳамаи махлуқот қарор дорад ва аз бузургтарин офаридаҳои Аллоҳ аст.
• Азим: Бузург, азим, ки азаматашро ҳеҷ чиз чен карда наметавонад.

1. Тафсири оят:

Ин ояти карима баёнгари он аст, ки танҳо Аллоҳ таоло маъбуди ба ҳақ ва сазовори ибодату саҷда аст. Ӯст, ки ҳеҷ маъбуде ҷуз Ӯ нест ва ҳамаи махлуқот ба Ӯ ниёз доранд. Аллоҳ Парвардигори Арши бузург аст, ки аз ҳамаи офаридаҳо болотар ва бузургтар мебошад. Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки агар касе Арши азимро, ки бузургтарин махлуқ аст, Парвардигор дошта бошад, пас Ӯ ба ибодат сазовортар аст ва ҳеҷ кас ба Ӯ шарик нест. Ҳамчунин ин оят баён мекунад, ки Аллоҳ ҳамон Зотест, ки чизҳои пинҳонро дар осмонҳо ва замин берун меоварад ва он чиро, ки шумо пинҳон мекунед ё ошкор, медонад. Пас танҳо Ӯ сазовори саҷда ва ибодат аст, на дигарон.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро ба тавҳид — ягонагии Аллоҳ — даъват мекунад ва меомӯзонад, ки танҳо Ӯро ибодат кунем.
• Бузургии Арш ва Парвардигории Аллоҳ бар он нишон медиҳад, ки Ӯ аз ҳама чиз болотар ва тавонотар аст.
• Дарк кардани он, ки Аллоҳ донандаи пинҳону ошкор аст, моро ба ихлос ва ростқавлӣ дар ибодат ташвиқ мекунад.
• Ин оят дилҳоро ба сӯи Аллоҳ ҷалб мекунад ва муҳаббати бандаро ба Парвардигори бузург зиёд мегардонад.
• Ва дар охир, ин оят ба мо мефаҳмонад, ки саҷда ва ибодат танҳо барои Аллоҳ аст ва ин роҳи наҷот ва саодат дар дунёву охират мебошад.