سوره نمل — آيت 26

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• اللَّهُ: الله، يعني اهو ذات جيڪو عبادت جو حقدار آهي.
• لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ: ڪو به عبادت جي لائق ناهي سواءِ ان جي.
• رَبُّ الْعَرْشِ: عرش جو پالڻهار ۽ مالڪ.
• الْعَظِيمِ: وڏي ۽ عظيم الشان وارو.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت ٻڌائي ٿي ته سڄي ڪائنات ۾ صرف الله ئي اهڙو ذات آهي جيڪو عبادت ۽ سجدي جو حقدار آهي، ان کان سواءِ ڪو ٻيو عبادت جي لائق ناهي. هو ئي آسمانن ۽ زمين ۾ لڪل شين کي ظاهر ڪندڙ آهي، ۽ هو ئي عرش عظيم جو پالڻهار ۽ مالڪ آهي. يعني سڀ کان وڏي ۽ بلند مخلوق جو به رب ۽ مالڪ الله ئي آهي، ته پوءِ ٻين مخلوقات جو رب ڪيئن نه هوندو. ان ڪري صرف ان ئي جي عبادت ۽ سجدو ڪرڻ گهرجي، ۽ ان کان سواءِ ڪنهن ٻئي کي پوڄڻ ۽ سجدو ڪرڻ بلڪل غلط ۽ بي بنياد آهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

• الله جي وحدانيت ۽ عظمت جو يقين مضبوط ٿئي ٿو، ته هو ئي سڄي ڪائنات جو پالڻهار ۽ عبادت جو حقدار آهي.
• انسان کي خبر پوي ٿي ته سجدو ۽ عبادت صرف الله لاءِ ئي خاص آهي، ڪنهن ٻئي لاءِ نه.
• اهو سمجهڻ ۾ مدد ملي ٿي ته الله وڏي ۾ وڏي مخلوق (عرش) جو به مالڪ آهي، ته پوءِ اسان جهڙن ننڍن ٻانهن جو ته هو ضرور سنڀاليندڙ ۽ رزق ڏيندڙ آهي.
• ان آيت تي غور ڪرڻ سان دل ۾ الله جي محبت، خشيت ۽ عاجزي پيدا ٿئي ٿي، ۽ انسان کي الله سان سچي محبت ۽ عبادت ڪرڻ جي ترغيب ملي ٿي.
• اهو به سبق ملي ٿو ته شيطان انسان کي هميشه گمراهه ڪرڻ جي ڪوشش ڪندو آهي، پر اسان کي الله جي وحدانيت تي قائم رهڻ ۽ صرف ان جي عبادت ڪرڻ گهرجي.