Surja En-Neml — Ajet 60

Kuptimi i fjalëve:

• Hadâik: kopshte e kopshte të mrekullueshme.
• Behxheh: bukuri e këndshme që gëzon shikuesin.
• Te’dilûn: i bëjnë shok Zotit, e barazojnë Atë me krijesat.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet idhujtarëve me pyetje që i vë përballë të vërtetës: A është më e mirë adhurimi i idhujve që ju i bëni shok Zotit, apo adhurimi i Atij që krijoi qiejt dhe tokën pa shembull të mëparshëm? Ai është Ai që ju zbret shiun nga qielli dhe me të bën të rriten kopshte plot bukuri e hijeshi, që kënaqin shikuesit. Ju, o njerëz, nuk keni fuqi që t’i bëni të rriten pemët e tyre – kjo është vetëm fuqia e Allahut. A ka ndonjë zot tjetër me Allahun që i ka bërë këto vepra, që të adhurohet bashkë me Të? Jo, nuk ka! Por idhujtarët janë popull që i shmangen së vërtetës dhe i barazojnë krijesat me Krijuesin, duke i bërë shok Allahut në adhurim, padrejtësisht dhe pa asnjë arsye.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e Allahut dhe fuqia e Tij e pakufishme në krijimin e qiejve dhe tokës na bën ta ndiejmë madhështinë e Tij dhe ta adhurojmë vetëm Atë.
2. Shiu që zbret nga qielli dhe bimët që rriten prej tij janë dëshmi e qartë e mëshirës së Allahut ndaj robërve të Tij, gjë që na shtyn ta falënderojmë dhe ta duam Atë.
3. Ajeti na mëson se adhurimi i vetëm Allahut është e vërteta, ndërsa adhurimi i çdo gjëje tjetër është kotësi dhe padrejtësi ndaj vetvetes.
4. Të menduarit për krijesat e Allahut dhe bukurinë e natyrës na afron më shumë te Zoti ynë dhe na forcon besimin në Të.