Sure Neml — Ayet 60

Kelime Anlamları:

• Ḥadâʾiḳ: Bahçeler, bostanlar.
• Behce: Güzellik, parlaklık, göz kamaştırıcılık, iç açıcılık.
• Tüʾminû: Bitirmeniz, yeşertmeniz (sizin gücünüz dahilinde olmaması).
• Yaʿdilûn: Sapıyorlar, haktan ayrılıp batıla meylediyorlar; (bir görüşe göre) Allah'a ortak koşuyorlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kâfirlerin ve müşriklerin akıllarına hitap ederek onları düşünmeye davet ediyor. Onlara soruyor: "O putlarınız mı hayırlı, yoksa gökleri ve yeri yoktan var eden mi?" Evet, gökleri direksiz yükselten, yeri bir döşek gibi seren, yıldızları, gezegenleri, güneşi ve ayı kusursuz bir düzen içinde yaratan Allah'tır. Peki ya sizin taptığınız o cansız putlar, taştan ve tahtadan yontulmuş heykeller bunlardan hangisini yapabilir?

Sonra Allah Teâlâ, kudretinin bir başka tecellisini hatırlatıyor: Gökten size yağmur indirdi. O su ile yemyeşil, göz alıcı, gönül açıcı bahçeler bitirdi. Öyle bahçeler ki, insan onlara baktığında hayran kalır, içi ferahlar. O bahçelerin ağaçlarını, meyvelerini, çiçeklerini sizin bitirmeniz asla mümkün değildir. Siz yalnızca tohumu toprağa atarsınız, ama onu yeşerten, büyüten, meyve veren yalnızca Allah'tır. Suyu gökten indiren, toprağı bitkiye hazırlayan, ağacı büyüten hep O'dur.

İşte bu noktada Allah Teâlâ, onları vicdanlarıyla baş başa bırakıp şu hayati soruyu soruyor: "Allah ile birlikte bunları yapan başka bir ilah var mı?" Elbette yoktur! Bunu her akıl sahibi kabul eder. O halde neden O'ndan başkasına ibadet ediyorsunuz? Neden O'na ortak koşuyorsunuz?

Âyetin sonunda Allah Teâlâ, onların bu tutumunu şöyle değerlendiriyor: "Hayır, onlar kasten haktan sapan bir kavimdir." Onlar bu gerçeği bilmiyor değiller; biliyorlar, ama inat ediyorlar. Kendi elleriyle yaptıkları putları, gökleri ve yeri yaratan Allah'a denk tutuyorlar. Bu, akıl ve mantık dışı bir sapkınlıktır.

Sevgili kardeşim! Şu etrafına bir bak: Şu ağaçlar, şu çiçekler, şu meyveler... Hepsi Allah'ın rahmetinin eseridir. Yağmuru O yağdırır, toprağı O yeşertir. Peki, bunları yapan Allah'a kulluk etmek varken, hiçbir şeye gücü yetmeyen putlara tapmak ne kadar büyük bir nankörlüktür! Rabbimiz bize bunca nimet verirken, biz O'na şükür yerine O'na ortak koşarsak, bu ne büyük bir zulümdür. O halde gelin, bu nimetleri veren Allah'a yönelip O'na gönülden ibadet edelim. Çünkü ibadete layık olan yalnızca O'dur. O'ndan başkasına yönelen, ancak hüsrana uğrar. Allah'ın rahmetinden uzaklaşan bir kavim, işte böyle sapıklığa düşer. Biz ise O'nun rahmetine sığınıp yalnız O'na kul olalım.