ซูเราะฮฺ อัน-นัมล์ — อายะฮฺ 60

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• อัมมัน (أَمَّنْ): ใช้สำหรับการถามเชิงตำหนิ หมายถึง "หรือว่าผู้ใดเล่า..." ใช้เพื่อเปรียบเทียบระหว่างการเคารพภักดีต่อพระเจ้าผู้ทรงสร้างกับการเคารพภักดีต่อเจว็ดที่พวกเขาเคารพ
• ฮะดาอิก (حَدَائِقَ): พหูพจน์ของคำว่า "ฮะดีเกาะฮ์" หมายถึง สวนอันเขียวชอุ่ม
• บะฮ์ญะฮ์ (بَهْجَةٍ): ความสวยงาม ความสดชื่น ที่ทำให้ผู้พบเห็นเกิดความเบิกบานใจ
• ยะอ์ดิลูน (يَعْدِلُونَ): หมายถึงการหันเหออกจากความจริง และการตั้งภาคีเท่าเทียมกับพระเจ้า

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการถามเชิงตำหนิและย้ำเตือนแก่บรรดาผู้ตั้งภาคี โดยกล่าวว่า "หรือว่าผู้ใดเล่าที่ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินโดยปราศจากแบบอย่างมาก่อน และทรงหลั่งน้ำฝนลงมาจากฟากฟ้าเพื่อประโยชน์ของพวกเจ้า แล้วด้วยน้ำนั้นพระองค์ทรงให้บังเกิดสวนอันงดงามหลากหลาย ซึ่งต้นไม้ของมันเขียวชอุ่มและผลิดอกออกผลอย่างสวยงาม สร้างความเบิกบานใจแก่ผู้พบเห็น ทั้งที่พวกเจ้าไม่มีความสามารถแม้แต่น้อยที่จะทำให้ต้นไม้เหล่านั้นงอกเงยขึ้นมาได้ด้วยตัวของพวกเจ้าเอง"

เมื่อเป็นเช่นนี้ จะมีพระเจ้าอื่นใดอีกหรือที่ควรแก่การเคารพภักดีร่วมกับอัลลอฮ์? แน่นอนว่าไม่มี เพราะไม่มีผู้ใดสามารถกระทำสิ่งมหัศจรรย์เช่นนี้ได้ นอกจากพระองค์เท่านั้น แต่ทว่าพวกเขากลับหันเหออกจากหนทางแห่งความจริง และเทิดทูนบูชาสิ่งอื่นเท่าเทียมกับพระผู้สร้าง ทั้งที่ความจริงแล้วพวกเขารู้ดีว่าไม่มีผู้ใดกระทำได้เช่นนี้

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การใคร่ครวญในสรรพสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้าง เป็นหนทางนำไปสู่การศรัทธา เมื่อมนุษย์มองดูท้องฟ้า แผ่นดิน และความงดงามของธรรมชาติ ย่อมตระหนักถึงพระบารมีอันยิ่งใหญ่ของผู้ทรงสร้าง
2. ความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์ การที่พระองค์ทรงหลั่งน้ำฝนจากฟากฟ้า และทรงให้พืชพันธุ์ธัญญาหารงอกเงยขึ้นมา เป็นหลักฐานแห่งความรักและความเมตตาที่พระองค์มีต่อบ่าวของพระองค์
3. การตักเตือนให้พ้นจากการตั้งภาคี อายะฮ์นี้สอนให้เราระมัดระวังมิให้เทิดทูนสิ่งใดเท่าเทียมกับพระเจ้า เพราะไม่มีผู้ใดคู่ควรแก่การเคารพภักดีนอกจากพระองค์เพียงผู้เดียว
4. ความอ่อนแอของมนุษย์ การที่มนุษย์ไม่สามารถทำให้ต้นไม้งอกเงยได้ด้วยตนเอง แสดงให้เห็นถึงข้อจำกัดและความอ่อนแอของมนุษย์ ซึ่งควรนำไปสู่ความถ่อมตนและการพึ่งพาพระเจ้าผู้ทรงอำนาจ
5. ความงดงามของธรรมชาติเป็นสัญญาณหนึ่งของพระเจ้า สวนอันเขียวชอุ่มและความงดงามของธรรมชาติ มิได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ หากแต่เป็นการสรรค์สร้างที่ประณีตของผู้ทรงปรีชาญาณ ซึ่งควรนำเราไปสู่การรำลึกถึงพระองค์อยู่เสมอ