Surja En-Neml — Ajet 59

Kuptimet e fjalëve:

• El-hamdulil-lah: Falënderimi dhe lavdërimi i përsosur i takon vetëm Allahut.
• Selamun ala ibadihille-dhina-stafa: Paqe dhe siguri për robërit e Tij që i ka zgjedhur (pejgamberët dhe të dërguarit).
• Al-lahu hajr: A është Allahu më i mirë (për adhurim)?
• Emma yushrikun: Apo (janë më të mirë) ato që ata i bëjnë shok (Allahut) – idhujt që adhurojnë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i urdhëron Profetin Muhamed (salallahu alejhi ve sel-lem) që t’u thotë njerëzve: "Falënderimi i plotë i takon Allahut" – për të gjitha mirësitë e Tij, e sidomos për shkatërrimin e popujve jobesimtarë të kaluar (si populli i Lutit dhe i Salihut) dhe për ruajtjen e besimtarëve. Pastaj: "Dhe paqja qoftë mbi robërit e Tij që i ka zgjedhur" – këta janë pejgamberët dhe të dërguarit, të cilët Allahu i ka veçuar me mesazhin e Tij dhe i ka mbrojtur nga çdo e keqe.

Më pas, Allahu i drejton një pyetje bindëse idhujtarëve: "A është Allahu më i mirë për t’u adhuruar, apo idhujt që ju ia shoqëroni Atij?" Kjo pyetje është një qortim dhe një argument bindës kundër tyre, sepse Allahu është Krijuesi, Zotëruesi i gjithçkaje, Ai që sjell dobi dhe dëm, ndërsa idhujt nuk posedojnë asgjë – as dobi as dëm – as për veten e tyre, e lëre më për adhuruesit e tyre. Pra, pyetja nuk nënkupton se idhujt kanë ndonjë të mirë, por është një mënyrë retorike për t’i bindur ata për kotësinë e adhurimit të tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mësojmë se falënderimi i Allahut është fillimi i çdo mirësie dhe shenjë e njohjes së të mirave të Tij, ndaj muslimani duhet ta ketë gjithmonë këtë në gojën dhe zemrën e tij.
2. Paqja dhe siguria janë dhuratë e Allahut për robërit e Tij të zgjedhur – kjo na mëson se nderi i vërtetë nuk është te pasuria apo pozita, por te përkushtimi ndaj Allahut dhe ndjekja e rrugës së pejgamberëve.
3. Ajeti na fton të mendojmë me logjikë: si mund të krahasohet Krijuesi i gjithësisë me idhuj të vdekur që nuk posedojnë asgjë? Kjo forcon besimin tonë në njësinë e Allahut dhe na largon nga çdo formë adhurimi i rremë.
4. Islami na mëson t’i drejtohemi Allahut me pyetje bindëse dhe argumente logjike, jo me dhunë – kjo është etika e thirrjes në rrugën e Allahut.