سورت قصص — آیت 44

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ: د غره لویدیځ اړخ (د طور غره لویدیځ اړخ).
• قَضَيْنَا: مونږ حکم وکړ، یا مونږ امر ورساوه.
• الْأَمْر: دلته له رسالت او د فرعون ته د تبلیغ امر څخه عبارت دی.
• الشَّاهِدِينَ: حاضرین، هغه کسان چې په هغه وخت کې یې لیدلي وي.

تفسیر:

اې محمده! ته د طور غره په لویدیځ اړخ کې حاضر نه وې هغه وخت چې مونږ موسى ته خپل امر (د رسالت او د فرعون او قومه ته د تبلیغ حکم) ورساوه، او ته د هغو کسانو څخه هم نه وې چې په هغه مجلس کې حاضر وو او دا پیښه یې له نږدې لیدلې وي. نو ته دا خبره له خپل نفس او علم څخه نه پېژنې، بلکې دا ټول هغه څه دي چې مونږ تا ته د وحې له لارې درکړي دي. دا د دې ثبوت دی چې ته په دې پیښه کې نه وې حاضر، خو بیا هم دا خبرې په دقیق ډول وایې، نو دا یقیناً د الله له لوري وحې ده.

فايدې:

1. دا آیت د نبوت د صدق او د وحې د حقانیت یو قوي دلیل دی؛ ځکه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم په دې پیښو کې حاضر نه و، خو بیا یې داسې خبرې وکړې چې له واقعیت سره سمون لري، دا یوازې د الله له لوري د وحې په واسطه ممکن دی.
2. دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې په اسلام کې د علم سرچینه یوازې د الله تعالی وحې ده، او هغه څه چې مونږ ته د قرآن او سنت له لارې راغلي دي، هغه تر ټولو معتبر او باوري علم دی.
3. دا آیت د پیغمبرانو د قصو په بیانولو کې د صدق او امانت ښودنه کوي، او مونږ ته دا هم ښیي چې د قرآن کریم خبرې په بشپړ ډول پر حقیقت ولاړې دي، که څه هم پېغمبر صلی الله علیه وسلم په هغه وخت کې حاضر نه و.
4. دا آیت مونږ ته د الله تعالی د قدرت او علم په اړه هم یادونه کوي، چې هغه پر هر څه خبر دی او خپل پیغمبرانو ته د تېرو پیښو علم ورکوي، ترڅو خلک ورته هدایت ومومي.