Сураи Аль-Касас Оят 48 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун паёмбари ростгӯй аз ҷониби Мо бар онон фиристода шуд,…

Аль-Касас · 48/88

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Касас

فَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُوا لَوْلَا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ مُوسَىٰ ۚ أَوَلَمْ يَكْفُرُوا بِمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ ۖ قَالُوا سِحْرَانِ تَظَاهَرَا وَقَالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كَافِرُونَ ۝٤٨

🔤 Transliteration

Falammaa jaaa`ahumul haqqu min `indinaa qaaloo law laa ootiya misla maaa ootiyaa Moosaa; awalam yakfuroo bimaaa ootiya Moosaa min qablu qaaloo sihraani tazaaharaa wa qaalooo innaa bikullin kaafiroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун паёмбари ростгӯй аз ҷониби Мо бар онон фиристода шуд, гуфтанд: «Чаро он чӣ ба Мӯсо дода шуда, ба ӯ дода нашуда?» Оё инҳо пеш аз ин ба он чӣ ба Мӯсо дода шуда буд, кофир нашуда буданд? Ва гуфтанд, ки ин ҳар ду, ду ҷодуст монанди ҳам ва мо ба ҳеҷ як имон намеоварем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

فَلَمَّا: Пас чун.
الْحَقُّ: Ҳақиқат, яъне Қуръон ва Муҳаммад (с.а.с.).
لَوْلَا: Чаро не, чаро набуд.
أُوتِيَ: Дода шуд.
سِحْرَانِ: Ду ҷоду.
تَظَاهَرَا: Якдигарро ёрӣ доданд, дастгирӣ карданд.
كَافِرُونَ: Инкоркунандагон, ношукрҳо.

Тафсири оят:

Ҳангоме ки ҳақиқат аз ҷониби Мо — яъне Қуръон ва Паёмбар Муҳаммад (с.а.с.) — ба сӯи мардуми Макка омад, онҳо гуфтанд: «Чаро ба Муҳаммад мисли он чизе ки ба Мӯсо дода шуда буд, дода нашуд?» Яъне онҳо талаб карданд, ки ба Паёмбар мӯъҷизаҳои ҳиссӣ монанди асо ва дасти равшан ва китобе, ки якбора нозил шавад, дода шавад. Худованд дар посух мефармояд: «Оё онҳо ба он чизе ки ба Мӯсо дода шуда буд, пештар кофир нашуданд?» Яъне яҳудиён низ ба мӯъҷизаҳои Мӯсо инкор карданд, чунон ки ин мушрикон ба мӯъҷизаҳои Муҳаммад (с.а.с.) инкор мекунанд. Онҳо гуфтанд: «Таврот ва Қуръон ду ҷодуе ҳастанд, ки якдигарро дастгирӣ мекунанд» ва гуфтанд: «Мо ба ҳар ду кофирем». Ин суханон аз рӯи ҷаҳолат ва саркашӣ буд, зеро онҳо медоданд, ки ин ду китоб аз ҷониби Худованд омадаанд ва якдигарро тасдиқ мекунанд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки инкори ҳақиқат ва баҳонаҷӯӣ роҳи кофирон аст ва ҳеҷ далеле онҳоро қаноатманд намекунад.
Қуръон ва Таврот аз як манбаъ — аз ҷониби Худованд — омадаанд ва якдигарро тасдиқ мекунанд, на ин ки ду ҷодуи мухолиф бошанд.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба Қуръон бовар кунем ва онро ҳамчун ҳақиқати охирин аз ҷониби Худованд бипазирем.
Худованд одамонро ба андеша ва тафаккур даъват мекунад, то аз баҳонаҷӯиву саркашӣ даст кашанд ва ба роҳи рост оянд.
Ин оят собит мекунад, ки Паёмбари Ислом (с.а.с.) вориси паёмбарони пешин аст ва рисолати ӯ идомаи рисолати Мӯсо (а.с.) мебошад.

📜 Оят 46-50 — Сураи Аль-Касас

46وَمَا كُنتَ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا وَلَٰكِن رَّحْمَةً مِّن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوْمًا مَّا أَتَاهُم مِّن نَّذِيرٍ مِّن قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ

Ту дар канори Тур набудӣ, он гоҳ ки Мӯсоро нидо кардем. Вале ин раҳматест аз ҷониби Парвардигорат то мардумеро, ки пеш аз ту бимдиҳандае надоштанд, бим диҳй. Бошад, ки пандпазир шаванд.

47وَلَوْلَا أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَيَقُولُوا رَبَّنَا لَوْلَا أَرْسَلْتَ إِلَيْنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آيَاتِكَ وَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

То чун ба сабаби амалҳое, ки кардаанд, мусибате ба онҳо расад, нагӯянд: «Эй Парвардигори мо, чаро паёмбаре бар мо нафиристодӣ, то аз оёти Ту пайравӣ кунем ва аз мӯъминон бошем?»

48فَلَمَّا جَاءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِندِنَا قَالُوا لَوْلَا أُوتِيَ مِثْلَ مَا أُوتِيَ مُوسَىٰ ۚ أَوَلَمْ يَكْفُرُوا بِمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ ۖ قَالُوا سِحْرَانِ تَظَاهَرَا وَقَالُوا إِنَّا بِكُلٍّ كَافِرُونَ

49قُلْ فَأْتُوا بِكِتَابٍ مِّنْ عِندِ اللَّهِ هُوَ أَهْدَىٰ مِنْهُمَا أَتَّبِعْهُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

Бигӯ: «Агар рост мегӯед, аз ҷониби Худованд китобе биёваред, ки аз ин ду беҳтар роҳ бинамояд, то ман ҳам аз он пайравӣ кунам!»

50فَإِن لَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهْوَاءَهُمْ ۚ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

Пас агар иҷобатат накарданд, бидон, ки аз паи ҳавои нафси худ мераванд ва кист гумроҳтар аз он кас, ки бе он, ки роҳнамоӣ аз Худо хоҳад, аз паи ҳавои нафси худ равад? Зеро Худо мардуми золимро ҳидоят намекунад.

← Оят 47 📖 Аль-Касас Оят 49 →

Аль-КасасФеҳристи Қуръон

88Оят

MeccanRevelation

48Оят

Тарҷума — Аль-Касас 48

Сураи Аль-Касас Оят 48 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун паёмбари ростгӯй аз ҷониби Мо бар онон фиристода шуд,…

Сураи Оят 48/88 — Сураи Аль-Касас القصص (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Касас Гӯш кун, Сураи Аль-Касас Тарҷума, Сураи Аль-Касас mp3, Сураи Аль-Касас pdf. Оят 46–50. Ба Тоҷикӣ: Русский.