Sura Al-Kasas — Werset 53

Znaczenie słów:

• يُتْلَى – jest recytowane, czytane.
• آمَنَّا بِهِ – uwierzyliśmy w nie (w ten Koran).
• الْحَقُّ – prawda, to, co jest zgodne z rzeczywistością.
• مِن قَبْلِهِ – przed jego objawieniem (przed nadejściem Koranu).
• مُسْلِمِينَ – oddani Bogu, poddani Jego woli, wyznawcy jedności Boga (tawhid).

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kiedy ten szlachetny Koran jest recytowany tym, którym wcześniej została dana Księga – a więc uczonym i prawym ludziom spośród Żydów i chrześcijan, którzy dochowali wierności swoim prorokom – oni natychmiast odpowiadają: „Uwierzyliśmy w niego i przyjęliśmy go z całym przekonaniem. Zaprawdę, on jest prawdą pochodzącą od naszego Pana, objawioną przez Niego, wolną od wszelkiej wątpliwości i fałszu. My już przed jego nadejściem byliśmy muzułmanami – to znaczy oddanymi Bogu, wierzącymi w Jego jedność i posłusznymi Jego przykazaniom, zgodnie z tym, co przekazali nam nasi prorocy. Nie jest to dla nas nowość ani zaskoczenie, ponieważ nasza wiara od początku była jedna – wiara w jednego Boga, a przesłanie wszystkich proroków było jedno: islam, czyli całkowite poddanie się Bogu.”

Ci ludzie rozpoznali w Koranie potwierdzenie tego, co już posiadali z wcześniejszych ksiąg, i dlatego ich wiara była natychmiastowa i szczera. Nie czekali na dowody, ponieważ ich serca były już przygotowane na przyjęcie prawdy. Wiedzieli, że Bóg posyłał proroków z tym samym przesłaniem, a ostatnie objawienie – Koran – jest zwieńczeniem i potwierdzeniem wszystkich wcześniejszych prawd.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Jedność religii Bożej – Wszyscy prorocy, od Adama do Mahometa (niech pokój będzie z nimi wszystkimi), głosili tę samą istotę wiary: jedność Boga i poddanie się Jemu. Islam nie jest nową religią, lecz kontynuacją i dopełnieniem tego samego boskiego przesłania.
2. Cnota uczciwości i prawości – Ci, którzy szczerze trzymają się swojej religii i nie zniekształcają jej, są w stanie rozpoznać prawdę, gdy do nich przychodzi. To dowód, że czyste serce i poszukiwanie prawdy prowadzą do właściwego rozpoznania.
3. Pokora wobec objawienia – Prawdziwy wierzący nie wynosi się ponad słowo Boże, lecz przyjmuje je z pokorą i gotowością do poddania się, nawet jeśli wymaga to zmiany dotychczasowych przekonań.
4. Koran jako kryterium prawdy – Ten werset ukazuje, że Koran jest ostatecznym kryterium odróżniającym prawdę od fałszu, a ci, którzy mają czyste intencje, rozpoznają w nim słowo Boga bez wahania.
5. Zachęta do szczerości w poszukiwaniu Boga – Człowiek, który naprawdę pragnie prawdy, nie pozostanie w ciemności – Bóg poprowadzi go do światła. To piękna obietnica dla każdego, kto z czystym sercem szuka Boga i Jego drogi.