Аль-Касас сүрәсе — Аять 77

Сүзләрнең мәгънәләре:

• وَابْتَغِ — эзлә, телә, күзәт.
• فِيمَا آتَاكَ اللهُ — Аллаһ сиңа биргән нәрсәләрдә (мал-мөлкәт, байлык эчендә).
• الدَّارَ الْآخِرَةَ — ахирәт йортын, ягъни җәннәтне.
• وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا — дөньядан үз өлешеңне онытма, ягъни рөхсәт ителгән рәвештә дөньяви нигъмәтләрдән файдалан.
• وَأَحْسِن — изгелек кыл, яхшылык эшлә.
• وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ — бозыклык, җимерү эзләмә, таләп итмә.
• الْمُفْسِدِينَ — бозыклык кылучылар, җир йөзендә тәртип бозучылар.

Аять тәфсире:

Аллаһу Тәгалә Карунга үзенең байлыгы хакында кисәтү ясап, аңа әйтә: "Ий Карун! Аллаһ сиңа биргән мал-мөлкәт, байлык аша ахирәт йортын — җәннәтне эзлә. Бу — малны Аллаһ ризалыгы юлында сарыф итеп, Аның хуҗалыгында булган әҗер-савапны өмет итү белән була. Ләкин дөньядан үз өлешеңне дә бөтенләй онытма: үзеңә хәләл рәвештә ашау-эчү, киенү һәм башка рөхсәт ителгән ләззәтләрдән файдалан, тик артыклыкка барып, исраф кылма һәм тәкәбберлеккә бирелмә. Һәм син Аллаһ сиңа изгелек кылган кебек, син дә Аллаһның бәндәләренә изгелек кыл — аларга ярдәм ит, сәдака бир, яхшы мөгамәләдә бул. Җир йөзендә бозыклык эзләмә: гөнаһлар кылма, Аллаһның боерыкларын үтәүдән баш тартма. Чөнки Аллаһ бозыклык кылучыларны яратмый, киресенчә, аларга ачулана һәм аларны Җәзамә көнендә шелтә кылачак."

Бу аять кешене дөнья белән ахирәт арасында тигезлек сакларга, мал-дәүләтне Аллаһ юлында тотарга һәм җир йөзендә тәртип бозудан тыелырга өнди.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөселман кешесе мал-байлыкны үзе өчен генә түгел, ә ахирәт тормышы өчен дә эшләргә тиеш. Байлык — сынау, ул ничек тотылуына карап, кеше әҗер яки гөнаһ ала.
2. Дин дөньядан тулысынча баш тартырга кушмый. Кеше үзенә хәләл рәвештә рөхсәт ителгәннән файдаланырга мөмкин, тик чиктән чыкмаска гына кирәк.
3. Аллаһның безгә булган изгелеге — аның бездән башкаларга да изгелек кылуыбызны таләп итә. Безгә бирелгән нигъмәтләрне башкалар белән бүлешү — шөкернең бер билгесе.
4. Җир йөзендә бозыклык тарату — Аллаһ яратмаган эш. Мөселман һәрвакыт тәртип, тынычлык һәм изгелек яклы булырга тиеш.
5. Бу аять безне дөнья мәшәкатьләрендә ахирәтне онытмаска, ә ахирәт эшләрендә дә дөнья ихтыяҗларын исәпкә алырга өйрәтә. Ике дөнья бәхете өчен дә эшләргә кирәк.