Surat Al-'Ankabut — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَحَسِبَ : apa padha ngira / apa padha nyangka.
• النَّاسُ : manungsa / wong-wong.
• أَن يُتْرَكُوا : yen bakal ditinggal / ora bakal diuji.
• أَن يَقُولُوا : amarga padha ngucap.
• آمَنَّا : awake dhewe wis iman / wis percaya.
• لَا يُفْتَنُونَ : ora bakal diuji / ora bakal dicoba.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine pitakon kang sipate nggugah lan ngegotake. Allah SWT ngendika: apa wong-wong padha nyangka yen mung amarga wis ngucap "aku iman", banjur bakal ditinggal wae tanpa diuji lan tanpa dicoba? Temenan ora kaya ngono. Allah arep nyoba lan nguji dheweke, supaya ketara sapa kang bener-bener iman lan sapa kang mung ngucap ing lambe wae. Ujian iku dudu tanda Allah nesu, nanging dadi tandha katresnane Allah marang hamba-Ne. Yen Allah tresna marang sawijining hamba, mula hamba mau bakal diparingi ujian, supaya tambah kuwat imane lan tambah gedhe pahalane. Dadi, iman iku ora cukup mung diucapake, nanging kudu dibuktekake kanthi sabar lan tabah nalika ngadhepi pacoban.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Iman iku ora mung cukup nganggo lambe, nanging kudu dibuktekake kanthi laku lan sabar.
• Saben wong mukmin mesthi bakal ngadhepi ujian, mula aja kaget lan aja putus asa.
• Ujian iku dadi dalan kanggo ngunggahake drajat lan nglebur dosa.
• Yen kita sabar lan tabah nalika diuji, kita bakal ngerti yen Allah tresna marang kita.
• Ayat iki mulangake supaya kita tansah kuwat lan mantep ing iman, ora gampang goyah nalika ngadhepi rekasa.
• Kanthi ngerti ayat iki, kita dadi luwih semangat lan seneng nglakoni agama Islam, amarga saben pacoban iku dadi kesempatan kanggo nyedhaki Allah lan entuk pahala kang gedhe.