Wa liya`lamal lazeena naafaqoo; wa qeela lahum ta`aalaw qaatiloo fee sabeelil laahi awid fa`oo qaaloo law na`lamu qitaalallat taba`naakum; hum lilkufri yawma`izin aqrabu minhum lil eemaan; yaqooloona bi afwaahihim maa laisa fee quloobihim; wallaahu a`lamu bimaa yaktumoon
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Lan Allah ngersakake nguningani wong-wong kang padha munafiq, lan wong kang padha wis didhawuhi, "Sira kabeh padha mrenea, padha mangsaha perang sabilillah, menawa padha ora gelem perang, iya mung padha dadia weweden bae murih ngundurake mungsuh (sabubaring perang)", ature wong-wong munafiq, "Saupami ing wau kula sumerepa yen wonten perang mesthi kula sami ndherek perang sesarengan panjenengan". Pangandikane Allah, "Ing dina iki tetela wong munafiq iku luwih cedhak marang kafir katimbang marang iman". Wong munafiq padha matur lamis klawan lisane, ngaturake barang kang ora ana ing sajroning atine. Dene Allah iku luwih ngudaneni barang kang diumpetake dening wong-wong mau
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Dan supaya Allah mengetahui siapa orang-orang yang munafik. Kepada mereka dikatakan: "Marilah berperang di jalan Allah atau pertahankanlah (dirimu)". Mereka berkata: "Sekiranya kami mengetahui akan terjadi peperangan, tentulah kami mengikuti kamu". Mereka pada hari itu lebih dekat kepada kekafiran dari pada keimanan. Mereka mengatakan dengan mulutnya apa yang tidak terkandung dalam hatinya. Dan Allah lebih mengetahui dalam hatinya. Dan Allah lebih mengetahui apa yang mereka sembunyikan.
1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:
نَافَقُوا (naafaqū): padha nindakake kemunafikan, yaiku ngetokake iman ing lair nanging ndhelikake kekafiran ing batin.
ادْفَعُوا (idfa'ū): padha mbela, yaiku menehi pitulungan kanthi nambahi cacahing pasukan utawa njaga.
أَقْرَبُ (aqrabu): luwih cedhak.
يَكْتُمُونَ (yaktumūn): padha ndhelikake.
2) Panjlentrehan ayat:
Ing ayat iki, Allah SWT ngandharake kahanane wong-wong munafik kanggo nuduhake sapa sejatine wong-wong mau. Nalika Perang Uhud, ana wong-wong kang mentas bali saka perang lan ora melu. Banjur ana kang ngajak marang wong-wong munafik iku: "Ayo padha perang ing dalane Allah, utawa paling ora padha mbela lan njaga." Nanging wong-wong munafik mau mangsuli kanthi alesan: "Yen aku padha ngerti yen bakal ana perang tenanan, mesthi aku padha melu." Wangsulan iki sejatine goroh lan mung kanggo ndhelikake rasa wedine lan ora gelem melu perang.
Ing kono Allah SWT ngandharake yen ing dina iku, wong-wong munafik iku luwih cedhak marang kekafiran tinimbang marang iman. Amarga apa kang diucapake dening cangkeme ora padha karo apa kang ana ing njero atine. Dheweke mung ngomong nganggo lambe, nanging atine kosong saka iman. Allah SWT maha ngerti kabeh apa kang padha didhelikake ing njero dhadhane, lan bakal menehi piwales marang dheweke.
Dadi, ayat iki nuduhake yen kemunafikan iku kahanan kang mbebayani, yaiku wong kang ngetokake iman ing lair nanging batiné ora percaya. Allah SWT mbukak rahasia wong-wong munafik iki supaya wong mukmin padha ngati-ati lan ora ketipu dening omongane kang manis nanging goroh.
3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:
Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah jujur lan ikhlas ing babagan iman, ora mung ngomong nganggo lambe nanging atine kudu padha percaya.
Kita kudu ngati-ati marang wong kang omongane manis nanging ora ana buktine ing tumindak, amarga bisa uga dheweke mung ndhelikake kekafiran.
Allah SWT iku maha ngerti kabeh rahasia, mula ora ana gunane ndhelikake apa-apa saka Panjenengane.
Ayat iki uga menehi panglipur marang wong mukmin yen Allah tansah mbukak kahanan sejatine wong-wong kang munafik, supaya wong mukmin ora kena pengaruhe.
Kita dielingake supaya tansah njaga iman lan ora gampang goyah, amarga iman iku kudu ana ing ati lan dibuktekake kanthi tumindak.
Lan Allah ngersakake nguningani wong-wong kang padha munafiq, lan wong kang padha wis didhawuhi, "Sira kabeh padha mrenea, padha mangsaha perang sabilillah, menawa padha ora gelem perang, iya mung padha dadia weweden bae murih ngundurake mungsuh (sabubaring perang)", ature wong-wong munafiq, "Saupami ing wau kula sumerepa yen wonten perang mesthi kula sami ndherek perang sesarengan panjenengan". Pangandikane Allah, "Ing dina iki tetela wong munafiq iku luwih cedhak marang kafir katimbang marang iman". Wong munafiq padha matur lamis klawan lisane, ngaturake barang kang ora ana ing sajroning atine. Dene Allah iku luwih ngudaneni barang kang diumpetake dening wong-wong mau
Apa menawa bebaya ngenani sira kabeh (ana ing perang Uhud) kang mangka sira wis padha gawe bebaya marang owng mau (ana perang Badar) tikel lorone, ya gene sira padha matur, "Sebab dening punapa teka mekaten punika?". Sira dhawuha, "Kang mengkono iku amarga saka tindakmu dhewe (awit sira padha kurang setia, ninggal pembarisan". Satemene Allah iku Maha KUwasa marang samubarang)
Lan bebaya kang ngenani ing sira kabeh ana campuhing golongan loro (wadya bala Islam lan kafir ana gunung Uhud), kabeh mau klawan pikantuk kersane Allah kanggo nguningani wong-wong kang padha percaya marang Panjenengane
Lan Allah ngersakake nguningani wong-wong kang padha munafiq, lan wong kang padha wis didhawuhi, "Sira kabeh padha mrenea, padha mangsaha perang sabilillah, menawa padha ora gelem perang, iya mung padha dadia weweden bae murih ngundurake mungsuh (sabubaring perang)", ature wong-wong munafiq, "Saupami ing wau kula sumerepa yen wonten perang mesthi kula sami ndherek perang sesarengan panjenengan". Pangandikane Allah, "Ing dina iki tetela wong munafiq iku luwih cedhak marang kafir katimbang marang iman". Wong munafiq padha matur lamis klawan lisane, ngaturake barang kang ora ana ing sajroning atine. Dene Allah iku luwih ngudaneni barang kang diumpetake dening wong-wong mau
Wong munafiq kang padha ngucap marang kanca-kancane mung padha lungguh bae, ora melu perang, "Saupama dheweke iku padha manut kita, dheweke wis mesthi ora padha dipateni", Dhawuha (sira Muhammad), "Yen dhasar temen pengucapmu lan mara tulaken pati iku saka awakira
Lan sira aja padha ngira marang wong-wong kang dipateni ana perang sabil iku padha mati, nanging kabeh mau padha urip, ana ngarsane Pangeran padha diparingi rejeki
Surat Ali Imran Ayat 167 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Lan Allah ngersakake nguningani wong-wong kang padha munafiq, lan wong…
Surat Ayat 167/200 — Surat Ali Imran آل عمران (Medinan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Ali Imran Rungokna, Surat Ali Imran Terjemah, Surat Ali Imran mp3, Surat Ali Imran pdf. Ayat 165–169. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.