Аль Имран · 167/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُوا ۚ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا ۖ قَالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنَاكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ ۚ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ ۝١٦٧
Wa liya`lamal lazeena naafaqoo; wa qeela lahum ta`aalaw qaatiloo fee sabeelil laahi awid fa`oo qaaloo law na`lamu qitaalallat taba`naakum; hum lilkufri yawma`izin aqrabu minhum lil eemaan; yaqooloona bi afwaahihim maa laisa fee quloobihim; wallaahu a`lamu bimaa yaktumoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Ва оконро низ, ки нифоқ варзиданд маълум дорад. Ба онҳо гуфта мешуд: «Биёед, дар роҳи Худо ҷанг кунед ё ба дифоъ пардозед». Мегуфтанд: «Агар яқин доштем, ки ҷанге дармегирад, бо шумо меомадем». Онон ба куфр наздиктаранд, то ба имон. Ба забои чизҳое мегӯянд, ки ба дил эътиқод надоранд ва Худо ба он чӣ дар дил пинҳон медоранд, огоҳтар аст!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои мушкили оят:
  • «نَافَقُوا»: дуруӯӣ карданд, яъне дар дил кофир буда, дар забон имонро зоҳир карданд.
  • «ادْفَعُوا»: дифоъ кунед, ёрӣ диҳед, сафи мусулмононро сершумор кунед.
  • «أَقْرَبُ»: наздиктар.
  • «يَكْتُمُونَ»: пинҳон медоранд, ниҳон мекунанд.
  1. Тафсири оят:

Ин оят дар бораи мунофиқон сухан мегӯяд, ки Худованд ҳолати онҳоро ошкор мекунад. Вақте ба онҳо гуфта шуд: «Биёед, дар роҳи Худо биҷангед ё ҳадди ақал сафи мусулмононро сершумор кунед ва дифоъ намоед», онҳо ҷавоб доданд: «Агар мо медонистем, ки ҷанге рӯй медиҳад, ҳатман бо шумо мерафтем». Онҳо бо ин суханон мехостанд бахона оранд ва аз ҷанг гурехтанд. Дар он рӯз онҳо ба куфр наздиктар буданд, на ба имон, зеро бо забон чизеро мегуфтанд, ки дар дилҳояшон набуд. Онҳо дар дил кофир буданд, вале дар зоҳир худро мусулмон нишон медоданд. Худованд ба он чизе ки онҳо пинҳон медоранд, аз ҳама огоҳтар аст ва онҳоро барои ин мунофиқӣ ҷазо хоҳад дод.

  1. Фоидаҳои оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ҳама чизро медонад, ҳатто он чиро ки одамон дар дилҳояшон пинҳон медоранд.
  • Мунофиқӣ ва дуруӯӣ сифати бад аст ва бояд аз он дурӣ ҷӯем.
  • Имони ҳақиқӣ бояд дар дил бошад, на танҳо дар забон.
  • Вақте ки ба ҷиҳод ва ёрӣ додан ба мусулмонон даъват мешавад, бояд бо самимият иҷобат кунем.
  • Худованд одамонро бо амалҳояшон озмоиш мекунад, то ҳақиқати ҳоли онҳо ошкор шавад.
  • Ин оят моро тарғиб мекунад, ки дар роҳи Худо сабр кунем ва аз мунофиқӣ эҳтиёт шавем, то ба ҷазои Худованд гирифтор нашавем.


📜 Оят 165-169 — Сураи Аль Имран

165أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّىٰ هَٰذَا ۖ قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنفُسِكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
Ва оё ҳангоме ки осебе ба шумо расид, ки шумо худ дучанди он расонда будед, гуфтед: «Ин осеб аз куҷо расид?» Бигӯ: «Аз ҷониби худатон». Албатта Худо бар ҳар чизе тавоност!
166وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ
Он чӣ дар рӯзи бархурди он ду гурӯҳ, ба шумо расид, ба изни (ризой) Худо буд, то мӯъминонро маълум дорад.
167وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُوا ۚ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا قَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا ۖ قَالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتَالًا لَّاتَّبَعْنَاكُمْ ۗ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإِيمَانِ ۚ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ
Ва оконро низ, ки нифоқ варзиданд маълум дорад. Ба онҳо гуфта мешуд: «Биёед, дар роҳи Худо ҷанг кунед ё ба дифоъ пардозед». Мегуфтанд: «Агар яқин доштем, ки ҷанге дармегирад, бо шумо меомадем». Онон ба куфр наздиктаранд, то ба имон. Ба забои чизҳое мегӯянд, ки ба дил эътиқод надоранд ва Худо ба он чӣ дар дил пинҳон медоранд, огоҳтар аст!
168الَّذِينَ قَالُوا لِإِخْوَانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا ۗ قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
Ба онон, ки аз ҷанг бозистоданд ва дар бораи бародарони худ гуфтанд, ки агар сухани моро шунида буданд кушта намешуданд, бигӯ: «Агар рост мегӯед, маргро аз худ биронед!»
169وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
Касонеро, ки дар роҳи Худо кушта шудаанд, мурда мапиндор, балки зиндаанд ва назди Парвардигорашон рӯзӣ дода мешаванд.
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
167Оят

Тарҷума — Аль Имран 167

Сураи Аль Имран Оят 167 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва оконро низ, ки нифоқ варзиданд маълум дорад. Ба онҳо…

Сураи Оят 167/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 165–169. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers