Surah Aal-Imran — Aya 167

Ma’anonin Kalmomi:

• "Nāfaqū": Munafukai, waɗanda suke bayyana imani a fili amma a boye suna kafirci.
• "Idfa‘ū": Ku taimaki da yawaita yawan ku, ko ku kare kanku da iyalanku.
• "Aqrabu lil-kufr": Sun fi kusantar kafirci fiye da imani a wannan rana.

Tafsirin Ayar:

Allah ya bayyana munafukai domin ya nuna wa muminai gaskiyar halinsu. Sa’ad da aka ce wa waɗannan munafukai: “Ku zo ku yaƙi a tafarkin Allah, ko ku taimaka da yawaita yawan ku don tsoratar da abokan gaba,” sai suka amsa da cewa: “Da mun san cewa za a yi yaƙi da gaske, da mun bi ku.” Amma Allah ya karyata su, ya bayyana cewa a wannan rana sun fi kusanci ga kafirci fiye da imani, domin suna faɗin abin da ba ya cikin zukatansu. Suna ɓoye kafirci a cikin ƙirjinsu, alhali kuwa suna nuna imani da harsunansu. Allah ne Mafi sani ga abin da suke ɓoyewa a cikin zukatansu, kuma zai sakawa daidai da hakan.

Fa’idodin Darasi:

1. Munafunci cuta ce mai haɗari ga al’umma, domin yana lalata haɗin kai da amana tsakanin Musulmi.
2. Imani na gaskiya ba kawai magana da harshe ba ne, amma ya kamata ya kasance cikin zuciya kuma ya tabbata da ayyuka.
3. Allah yana sane da duk abin da ke cikin zukatan bayinsa, kuma babu abin da ya ɓoye masa, don haka ya kamata mu riƙa tsarkake niyya da imani.
4. Yaƙi a tafarkin Allah yana buƙatar sadaukarwa da gaskiya, kuma munafunci yana hana mutum shiga cikin ayyukan alheri da kare addini.
5. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su tsaya tsayin daka a kan imaninsu, kuma su guji koyi da halin munafukai waɗanda suke nuna rashin gaskiya.