Sura Al-Imran — Werset 188

Wyjaśnienie słów:

• يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوا – cieszą się z tego, co uczynili (złych uczynków).
• يُحِبُّونَ أَن يُحْمَدُوا – pragną, aby ich chwalono i sławiono.
• بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا – za to, czego nie uczynili (za dobre czyny, których nie dokonali).
• بِمَفَازَةٍ – z ocaleniem, zbawieniem, bezpieczeństwem.
• عَذَابٌ أَلِيمٌ – kara bolesna, dotkliwa.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset odnosi się do grupy ludzi – wśród nich byli obłudnicy (munafikun) oraz część Żydów – którzy odczuwali radość i zadowolenie z powodu swoich złych czynów, a jednocześnie pragnęli, aby ludzie ich chwalili i wychwalali za dobro, którego w rzeczywistości nie uczynili. Kiedy Prorok ﷺ wyruszał na wyprawę wojenną, oni pozostawali w tyle, a po jego powrocie przychodzili z fałszywymi usprawiedliwieniami i przysięgami, oczekując pochwał i uznania za coś, czego nie zrobili.

Bóg – Wszechmogący – ostrzega Proroka ﷺ, aby nie sądził, że tacy ludzie unikną kary lub znajdą jakiekolwiek ocalenie od Bożej sprawiedliwości. Przeciwnie – czeka ich kara bolesna i dotkliwa, zarówno w życiu doczesnym, jak i w życiu ostatecznym, z powodu ich zakłamania, pychy i oszustwa.

Werset ten zawiera również ogólne ostrzeżenie dla każdego, kto popełnia złe uczynki, a jednocześnie jest z nich dumny, oraz dla każdego, kto przypisuje sobie cnoty i dobre czyny, których nie dokonał, pragnąc ludzkiej chwały i uznania.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed samozadowoleniem z grzechów – człowiek nie powinien cieszyć się z popełnianych złych czynów, gdyż jest to oznaka zatwardziałości serca i oddalenia od Boga.
2. Zakaz przypisywania sobie zasług, których się nie ma – muzułmanin powinien być szczery i prawdomówny; nie wolno mu udawać, że czyni dobro, którego w rzeczywistości nie czyni, ani pragnąć pochwał za to, czego nie dokonał.
3. Szczerość (ichlas) jako podstawa wiary – czyny powinny być wykonywane wyłącznie dla Boga, a nie dla ludzkiej chwały i uznania. Tylko wtedy mają one wartość w oczach Stwórcy.
4. Sprawiedliwość Boża jest nieuchronna – nikt nie ucieknie przed karą Bożą; Bóg doskonale zna ukryte intencje i czyny każdego człowieka, a żadne oszustwo ani obłuda nie pozostaną bez odpowiedzi.
5. Niebezpieczeństwo obłudy – werset ukazuje cechy obłudników, które są jednymi z najbardziej znienawidzonych przez Boga cech; muzułmanin powinien wystrzegać się wszelkich przejawów nieszczerości w mowie i czynie.
6. Prawdziwa wartość człowieka – nie w tym, co ludzie o nim mówią, lecz w tym, co Bóg o nim wie. Dlatego wierzący powinien dbać o swoje wnętrze i relację z Bogiem, a nie o ludzkie pochwały.