Аль Имран · 188/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوا وَّيُحِبُّونَ أَن يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلَا تَحْسَبَنَّهُم بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ۝١٨٨
Laa tahsabannal lazeena yafrahoona bimaaa ataw wa yuhibbona ai yuhmadoo bimaa lam yaf`aloo falaa tahsabunnahum bimafaazatim minal `azaabi wa lahum `azaabun aleem
📖 Ба Тоҷикӣ
Ононро, ки аз корҳое, ки кардаанд, шодмон шудаанд ва дӯст доранд ба сабаби корҳои нокардаи хеш ҳам мавриди ситоиш қарор гиранд, мапиндор, ки дар паноҳгоҳе дур аз азоби Худо бошанд. Барояшон азобе дардовар муҳайёст!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «لَا تَحْسَبَنَّ»: гумон накун, тасаввур накун.

— «يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوا»: шодӣ мекунанд ба он чи кардаанд (аз аъмоли бад).

— «يُحْمَدُوا»: ситоиш шаванд, таҳсин карда шаванд.

— «بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا»: ба он чи накардаанд.

— «بِمَفَازَةٍ»: бо раҳоӣ, бо наҷот.

— «عَذَابٌ أَلِيمٌ»: азоби дардовар.

  1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) мефармояд, ки гумон накун онҳое, ки аз корҳои зиште, ки кардаанд, шодӣ мекунанд ва дӯст медоранд, ки мардум онҳоро ба хайре ситоиш кунанд, ки онро накардаанд, гумон накун, ки онҳо аз азоби Худо раҳо мешаванд ва наҷот меёбанд. Не, онҳо ҳаргиз аз азоб наҷот намеёбанд, балки ҷойгоҳи онҳо оташи ҷаҳаннам аст ва барои онҳо азоби дардовар омода аст. Ин оят дар бораи мунофиқон ва аҳли китоб нозил шудааст, ки аъмоли бадро содир мекарданд ва ба кори некӣ, ки накарда буданд, хоҳиши ситоиш доштанд. Ҳамчунин ин оят ҳар касеро, ки кори бад мекунад ва ба он шод аст, ё ба кори неке, ки накардааст, фахр мекунад, то мардум ӯро ситоиш кунанд, ҳушдор медиҳад.

  1. Фоидаҳои ин оят:

— Инсон набояд ба кори бад шодӣ кунад ва набояд худро ба кори неке, ки накардааст, ситоиш кунад.

— Риёкорӣ ва дурӯғгӯӣ дар амал сабаби азоб аст, на сабаби наҷот.

— Ҳақиқати амалҳо дар пеши Худо равшан аст ва ҳеҷ кас наметавонад Худоро фиреб диҳад.

— Ин оят моро ба содиқ будан дар амал ва сухан, ба тавба аз гуноҳ ва ба дурӣ аз худписандӣ даъват мекунад.

— Раҳмати Худо барои касонест, ки амали нек мекунанд ва ба он фахр намекунанд, балки шукр мекунанд.



📜 Оят 186-190 — Сураи Аль Имран

186۞ لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا أَذًى كَثِيرًا ۚ وَإِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ ذَٰلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
Шуморо ба молу ҷон озмоиш хоҳанд кард. Ва аз забони аҳли китоб ва мушрикон озори фаровон хоҳед шунид. Агар сабр кунед ва парҳезгор бошед, пас ин корест бузург,
187وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ
Худо аз аҳли китоб паймон гирифт, ки китоби Худоро барои мардум ошкор созанд ва пинҳонаш накунанд, вале онҳо паси пушташон афканданд ва дар ивазаш баҳои андаке гирифтанд. Чӣ бад муъомалае карданд!
188لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوا وَّيُحِبُّونَ أَن يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا فَلَا تَحْسَبَنَّهُم بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
Ононро, ки аз корҳое, ки кардаанд, шодмон шудаанд ва дӯст доранд ба сабаби корҳои нокардаи хеш ҳам мавриди ситоиш қарор гиранд, мапиндор, ки дар паноҳгоҳе дур аз азоби Худо бошанд. Барояшон азобе дардовар муҳайёст!
189وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва Худо бар ҳар чизе тавоност!
190إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ
Албатта дар офариниши осмонҳову замин ва омадушуди шабу рӯз хирадмандонро ибратҳост,
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
188Оят

Тарҷума — Аль Имран 188

Сураи Аль Имран Оят 188 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ононро, ки аз корҳое, ки кардаанд, шодмон шудаанд ва дӯст…

Сураи Оят 188/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 186–190. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Wednesday, September 30, 2026

Don't forget us in your sincere prayers