Surah Aal-Imran — Aya 188

Ma’anar Kalmomi:

• يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوا : suna farin ciki da abin da suka aikata na munanan ayyuka.
• يُحْمَدُوا بِمَا لَمْ يَفْعَلُوا : a yaba musu da abin da ba su aikata ba.
• بِمَفَازَةٍ : da tsira ko kuɓuta.

Tafsiri:

Ya kai Manzo Annabi Muhammad (S.A.W.), kada ka yi zaton waɗanda suke farin ciki da munanan ayyukan da suka aikata, kuma suna son a yaba musu da abin da ba su aikata ba na alheri – kamar yahudawa da munafukai waɗanda suke nuna son zuciya ga addini alhali ba su yi haka ba – kada ka yi zaton su za su tsira daga azabar Allah a duniya ko a lahira. A’a, ba su da wata kuɓuta daga azaba, kuma suna da azaba mai raɗaɗi a cikin wuta saboda kafircinsu da yaudararsu. Wannan ayar ta ƙunshi gargaɗi mai tsanani ga duk wanda ya aikata munanan ayyuka ya kuma yi taƙama da su, da kuma wanda ke yin fahariya da abin da bai aikata ba domin a yaba masa.

Fa’idodi:

1. Ƙaunar yabo da nuna girman kai a kan abin da ba a yi ba babbar cuta ce ga imani, domin tana nuna munafunci da rashin gaskiya.
2. Musulmi ya kamata ya kasance mai gaskiya a cikin ayyukansa, kada ya yi farin ciki da zunubi ko ya yi fahariya da abin da bai aikata ba.
3. Azabar Allah ba ta iyakance ga lahira kaɗai ba, amma kuma tana iya zuwa a duniya, don haka mutum ya yi taka tsantsan daga duk wani aiki da zai sa ya fada cikin fushin Allah.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su nisanta daga riya da yaudara, su kuma yi aiki da ikhlasi domin Allah kaɗai, ba domin neman yabo daga mutane ba.