Suurah Aal-Imraan — Aayad 188

Macnaha Erayada:

• يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَوا: kuwa ku farxa waxa ay camal faleen oo xun.
• يُحِبُّونَ أَن يُحْمَدُوا: waxay jecel yihiin in dadku ku ammaan oo ku faano wax aanay falin.
• بِمَفَازَةٍ: kama badbaado ama kama nabadgeli.

Tafsiirka:

Nabiyow, ha u malayn kuwa ku farxa waxa ay camal faleen oo xun (sida Yuhuudda iyo munaafiqiinta), isla markaana jecel in dadku ku ammaan oo ku faano wax aanay sameynin – ha u malayn inay ka badbaadi doonaan cadaabka Ilaahay adduunka iyo aakhiraba. Haa, waxaa iyaga u sugnaaday Cadaab daran oo xanuun badan, maxaa yeelay waxay ku farxeen xumaanta, waxayna doonteen in lagu ammaano wax aanay falin. Kani waa digid daran oo ku socota qof kasta oo ku farxa camal xun, ama isfaaniya wax aanu falin si dadku u ammaanaan.

Faa'iidooyinka laga qaado aayadda:

1. Ka digtoonaanshaha isla-weynida iyo faan – Muslimku waa inuu ka fogaadaa inuu ku farxo waxa uu sameeyay oo xun, ama uu doorto in lagu ammaano wax aanu falin, maxaa yeelay tani waa astaamaha munaafiqiinta.
2. Saxnimada niyadda – waa in qofku u camal falaa Ilaahay oo kaliya, oo uusan doonayn ammaanta dadka, waayo Ilaahay waa ogyahay waxa la qariyo iyo waxa la muujiyo.
3. Cadaabka Ilaahay waa sugnaaday kuwa iska dhigga – kuwa ku farxa xumaanta oo doonaya in dadku u arkaan kuwo wanaagsan, waxay ku khatarsan yihiin cadaab daran, taas oo muujinaysa caddaaladda Ilaahay.
4. Dhiirigelin lagu camal falo wanaagga oo la qariyo – aayaddu waxay ku boorrinaysaa Muslimka inuu ku camal falo wanaagga isagoo u jeeda wajiga Ilaahay, oo uusan u jeedin ammaanta dadka, si uu u helo farxadda iyo nabadgelyada Aakhiro.