Suurah Aal-Imraan — Aayad 28

Macnaha Erayada:

• Aولياء (Awliyaa): Saaxiibo, gargaarayaal, ama dad la jecelyahay oo la isku dhiibo.
• Tuqaatan (Tuqa): Ka digtoonaansho ama ka baqasho, iyadoo la muujinayo macaamil xun ama hadal jilicsan marka laga cabsanayo dhibka, laakiin qalbiga lagu hayo diinta.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu ka reebi karaa mu'miniinta inay ka yeeshaan gaalada saaxiibo iyo gargaarayaal, iyagoo jeclaada oo u gargaara, halkii ay ka yeelilaan mu'miniinta saaxiibo. Qofkii sameeya waa ka baxay diinta Allaah, isagoo ka fogeeyay Ilaahay, Ilaahayna waa ka fogeeyay isaga. Hase yeeshee, haddii ay ku nool yihiin dhul uu gaaladu ku xoog badan yihiin, oo ay ka cabsanayaan dhibkooda, waxaa loo ogolyahay inay la macaamilaan si jilicsan oo hadal fiican, iyagoo qalbiga ku haysta cadaawadda iyo diinta, ilaa ay ka helaan xoog iyo amni. Allaah wuxuu uga digayaa mu'miniinta inay ka cabsadaan Ciqaabtiisa, isagoo ku boorrinaya inay ka dheeraadaan waxa uu xaaraameeyay. Ugu dambeyntii, dadka oo dhan waxay ku soo noqon doonaan Allaah Qiyaamada, wuuna ka abaalmarin doonaa wixii ay camal faleen, wanaag iyo sharba.

Faa'iidooyin laga soo bixi karo aayadda:

• Mu'min waa inuu ka digtoonaadaa inuu saaxiibtinimo la yeesho gaalada, maxaa yeelay tani waxay duminaysaa diintiisa iyo midnimada bulshada Muslimka ah.
• Ilaahay waa naxariis badane, wuxuuna u fasaxay mu'miniinta inay iska ilaaliyaan dhibka gaalada marka ay tabar yar yihiin, laakiin waa inay qalbiga ku adkeystaan diinta.
• Aayaddu waxay ku boorrinaysaa mu'miniinta inay isku xidhmaan oo isu gargaaraan, isla markaana ay ka fogaadaan wax kasta oo keeni kara khilaaf iyo kala qaybsanaan.
• Waxaa nagu xanuun badan yahay inaan ogaanno in qofkii ka baxa diinta Allaah uu khasaaray adduun iyo aakhiraba, waana inaan ka cabsanno ciqaabta Ilaahay oo aan u soo noqonno isaga keligiis.