سورت آل عمران — آیت 30

د کلمو معناګانې:

• مُحْضَرًا: حاضر کړل شوی، چې هېڅ کمي او نقصان پکې نه وي.
• تَوَدُّ: هیله کوي، غواړي.
• أَمَدًا بَعِيدًا: ډېره لرې موده، اوږده فاصله.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د قیامت د ورځې یادونه کوي، هغه ورځ چې هر انسان به خپل ټول کړنې وګوري. نیکي چې یې کړې وي، هغه به په بشپړ ډول حاضر او تیار ومومي، پرته له دې چې له هغې څخه کوم څه کم شي، او د هغې بدله به ورکړل شي. خو بد کارونه چې یې کړي وي، هغه به هم مخې ته حاضر ویني، نو په دې وخت کې به یې دومره ډېره هیله او ارمان وي چې کاشکې د هغه بد کار او د خپل ځان ترمنځ دومره لرې موده او اوږده فاصله وای، لکه څنګه چې له هغه څخه تېښته وکړي. خو دا هیله به بې ګټې وي او هېڅ به ورته ګټه ونه رسوي.

الله تعالی خپلو بندګانو ته خبرداری ورکوي چې له هغه څخه ووېرېږي او د هغه له غضب او عذاب څخه ځان وساتي، ځکه چې هغه ډېر قوي او زورور دی. خو له دې سره سره، الله تعالی پر خپلو بندګانو ډېر مهربان او رحم کوونکی دی، ځکه چې دوی ته خبرداری ورکوي او له هغه څه څخه یې منع کوي چې دوی ته به ضرر ورسوي، ترڅو دوی ته د رحمت او نجات لار وښيي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د قیامت د ورځې حقیقت په یاد راوړي، چې هلته به هر څوک خپل کړنې وګوري، نو باید نن ورځ خپل عملونه وڅېړو او ښه عملونه وکړو.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی عادل دی، نو نه به نیکي ضایع کوي او نه به بدي ته سترګې پټوي.
• الله تعالی پر بندګانو دومره مهربان دی چې دوی ته خبرداری ورکوي او له عذاب څخه یې وېروي، ترڅو دوی د هغه د رحمت مستحق شي، نو باید د هغه له رحمت څخه ناامیده نه شو او د هغه له خبرداری څخه باید عبرت واخلو.