Sura Al-Imran — Werset 30

Znaczenie słów:

• muḥḍaran – obecne, przygotowane, w pełni zachowane, bez żadnego braku.
• tawaddu – pragnie, życzy sobie.
• amadan baʿīdan – odległy czas, ogromna przestrzeń, bardzo daleki dystans.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah przypomina nam o Dniu Sądu – dniu, w którym każda dusza ujrzy przed sobą wszystko, co uczyniła w życiu doczesnym. Dobre uczynki zostaną przedstawione w pełnej formie, bez żadnego uszczerbku, gotowe do zapłaty. Natomiast złe uczynki również będą obecne, a ich widok sprawi, że człowiek zapragnie, aby między nim a tym, co uczynił, była ogromna odległość – tak wielka, jak między wschodem a zachodem. Będzie to pragnienie niemożliwe do spełnienia, bo czyny są już zapisane i nie można ich cofnąć.

W tym wersecie Allah ostrzega nas przed Swoją surową karą i gniewem, abyśmy nie narażali się na Jego niezadowolenie poprzez popełnianie grzechów. Jednocześnie, na końcu wersetu, Allah ukazuje swoją łaskawość – ostrzega nas nie po to, by nas pogrążyć, ale z miłosierdzia, abyśmy mogli się opamiętać i uniknąć kary. To ostrzeżenie jest dowodem Jego troski o dobro Jego sług.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Świadomość, że każdy czyn – dobry i zły – jest zapisywany i będzie przedstawiony w Dniu Sądu, skłania człowieka do refleksji nad swoim postępowaniem.
2. Dobroć Allaha przejawia się w tym, że ostrzega nas przed konsekwencjami, zanim nadejdzie czas, w którym ostrzeżenie nie będzie już pomocne.
3. Miłosierdzie Allaha jest ogromne – Jego ostrzeżenia są dowodem miłości do stworzeń, bo pragnie dla nich dobra i zbawienia.
4. Człowiek powinien wykorzystać życie doczesne do naprawy swoich uczynków, zanim nadejdzie Dzień, w którym będzie pragnął oddalenia od swoich złych czynów – a pragnienie to nie zostanie spełnione.
5. Werset uczy nas, że strach przed Allahem nie jest sprzeczny z nadzieją w Jego miłosierdzie – oba te uczucia powinny współistnieć w sercu wierzącego.