Sure Âl-i İmrân — Ayet 30

Kelime Anlamları:

• Muhdaran: Hazır bulunmuş, eksiksiz bir şekilde önüne getirilmiş.
• Sû': Kötülük, günah, çirkin iş.
• Teveddü: Çok arzu eder, temenni eder.
• Emeden baîden: Çok uzak bir mesafe, uzun bir zaman dilimi.
• Yuhazzirukumullah: Allah sizi kendisine karşı gelmekten sakındırıyor, korkutuyor.
• Raûf: Çok şefkatli, çok merhametli.

Tefsir:

Ey insan! Bir gün gelecek, hesap günü... O gün herkes, yaptığı iyilikleri karşısında hazır bulacak. Hiçbir hayır eksik değil, tastamam önüne konulmuş. Sevindiği kadar da yaptığı kötülükleri görecek. İşte o an insan, keşke benimle bu kötülüğüm arasında uçsuz bucaksız bir mesafe olsaydı, diye temenni eder. Ama o gün pişmanlık fayda vermez.

Allah Teâlâ, bu ayetle bizleri o dehşetli güne karşı uyarıyor ve kendi azabına karşı bizi sakındırıyor. Bu bir tehdit değil, bir rahmettir. Çünkü O, kullarına karşı son derece şefkatlidir. Eğer bizi uyarmasaydı, biz gaflet içinde helak olurduk. İşte bu uyarı, O'nun merhametinin bir eseridir. Kulunu seven Rabbimiz, daha dünyada iken tövbe kapısını açık bırakmış, "Ey kullarım, bana dönün, sizi bağışlayayım" buyurmuştur.

Bu ayet bize iki önemli dersi öğretir: Birincisi, hiçbir iyilik karşılıksız kalmayacak, hiçbir kötülük de gizli kalmayacaktır. İkincisi ise, Allah'ın korkusu ile ümit arasında yaşamamız gerektiğidir. O'ndan korkalım ki günahlardan uzak duralım; O'nun rahmetinden ümit kesmeyelim ki tövbe edip O'na dönelim. Çünkü O, kullarına karşı raûf ve rahîmdir; affetmeyi sever, tövbe edenleri bağışlar.

Ne mutlu o kimseye ki, bu dünyada iken o büyük günü hatırlar, amellerini düzeltir ve Rabbine güzel bir kul olmaya çalışır. Unutma ki, bugün ektiğin tohumu yarın biçeceksin. Öyleyse tarlana iyi tohumlar ek ki, mahşer gününde yüzün gülsün.