Сураи Аль Имран Оят 30 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Рӯзе, ки ҳар кас корҳои нек ва корҳои бади худро…

Аль Имран · 30/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ۝٣٠

🔤 Transliteration

Yawma tajidu kullu nafsim maa`amilat min khairim muhdaranw wa maa `amilat min sooo`in tawaddu law anna bainahaa wa bainahooo amadam ba`eedaa; wa yuhazzirukumul laahu nafsah; wallaahu ra`oofum bil`ibaad

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Рӯзе, ки ҳар кас корҳои нек ва корҳои бади худро дар баробари худ ҳозир бинад, орзу кунад, ки эй кош, миёни ӯ ва кирдори бадаш масофае бузург бувад. Худованд шуморо аз Худаш метарсонад. Ва Худо ба бандагонаш меҳрубон аст!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«مُحْضَرًا»: ҳозир кардашуда, омода ва пешниҳодшуда.
«تَوَدُّ»: орзу мекунад, дӯст медорад.
«أَمَدًا بَعِيدًا»: муддати дур, фосилаи тӯлонӣ.
«رَءُوفٌ»: меҳрубон, дилсӯз.

Тафсири оят:

Дар рӯзи қиёмат ҳар як шахс ҳамаи аъмоли некеро, ки кардааст, ҳозир ва пурра дар пеши худ мебинад, ҳеҷ чиз аз он кам нашудааст. Инчунин ҳар кори бадеро, ки содир кардааст, дар пеши назараш мебинад ва орзу мекунад, ки кош миёни ӯ ва он амали бад фосилаи хеле дур мебуд, то ҳаргиз онро намедид ва барои он ҷазо намегирифт. Аммо ин орзу дар он рӯз фоидае надорад. Пас, Худованд бандагони худро аз худи Хеш — яъне аз азоби Хеш — ҳушдор медиҳад ва аз гуноҳу нофармонӣ бозмедорад, то ба ғазаби Ӯ гирифтор нашаванд. Ва Худо нисбати бандагони худ бисёр меҳрубон аст; аз сабаби ҳамин меҳрубонӣ онҳоро тарсону ҳушдор медиҳад, то аз роҳи ҳалок эмин монанд ва ба саодати ҷовидонӣ расида тавонанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро водор мекунад, ки ҳамеша ба рӯзи қиёмат фикр кунем ва аъмоли некро пеш аз ҳама барои он рӯз захира намоем.
Худованд бандагони худро дӯст медорад ва аз рӯи меҳрубонӣ онҳоро аз гуноҳ ҳушдор медиҳад, на аз рӯи бадхоҳӣ.
Ҳар кори хурду калон — хоҳ нек, хоҳ бад — сабт шудааст ва дар рӯзи қиёмат ҳозир мешавад; бинобар ин бояд ҳушёр бошем.
Тавба ва баргаштан ба сӯи Худо дар ҳаёти дунё имкон дорад, аммо дар охират пушаймонӣ фоидае надорад.
Меҳрубонии Худо нисбати бандагон бениҳоят аст; Ӯ намехоҳад, ки касе ба азоб гирифтор шавад, балки мехоҳад ҳама наҷот ёбанд ва ба биҳишт дароянд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки аз гуноҳ дурӣ ҷӯем ва ба некӣ шитоб кунем, зеро ҳар лаҳза имкон дорад охирин лаҳзаи ҳаёти мо бошад.

📜 Оят 28-32 — Сураи Аль Имран

28لَّا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ فِي شَيْءٍ إِلَّا أَن تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ ۗ وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ

Набояд мӯъминон кофиронро ба ҷои мӯъминон ба дӯстӣ гиранд. Пас ҳар кӣ чунин кунад, ӯро бо Худо робитае нест. Магар ин ки аз онҳо бимнок бошед. Ва Худо шуморо аз худаш метарсонад, ки бозгашт ба сӯӣ Ӯст».

29قُلْ إِن تُخْفُوا مَا فِي صُدُورِكُمْ أَوْ تُبْدُوهُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ ۗ وَيَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Бигӯ: «Ҳар чӣ дар дил доред, чӣ пинҳонаш кунед ва чӣ ошкораш созед. Худо ба он огох, аст. Ӯ ҳар чиро, ки дар осмонҳо ва замин аст, медонад ва бар ҳар коре тавоност!

30يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا ۗ وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ

31قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Бигӯ: Агар Худоро дӯст медоред, ба ман пайравӣ кунед, то Ӯ низ шуморо дӯст бидорад ва гуноҳонатонро биёмурзад, ки омурзанда ва меҳрубон аст!»

32قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ ۖ فَإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ

Бигӯ: «Аз Худо ва расулаш фармон бибаред. Пас агар рӯйгардон шуданд, бидоканд, ки Худо кофиронро дӯст надорад!»

← Оят 29 📖 Аль Имран Оят 31 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

30Оят

Тарҷума — Аль Имран 30

Сураи Аль Имран Оят 30 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Рӯзе, ки ҳар кас корҳои нек ва корҳои бади худро…

Сураи Оят 30/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 28–32. Ба Тоҷикӣ: Русский.