Аль Имран · 4/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ الْفُرْقَانَ ۗ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ ۝٤
Min qablu hudal linnaasi wa anzalal Furqaan; innallazeena kafaroo bi Aayaatil laahi lahum `azaabun shadeed; wallaahu `azeezun zun tiqaam
📖 Ба Тоҷикӣ
барои ҳидояти мардум фиристод ва Фурқонро нозил кард. Барои онон, ки ба оёти Худо имон намеоранд, азобе сахт муҳайёст ва Худо пирӯзманду интиқомгиранда аст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • «هُدًى»: ҳидоят, роҳнамоӣ ба сӯи роҳи рост.
  • «الْفُرْقَان»: чизе, ки ҳақро аз ботил ҷудо мекунад; ин ҷо мақсад Қуръони Карим аст.
  • «عَزِيزٌ»: ғолиб ва тавонманд, ки ҳеҷ чиз бар Ӯ ғалаба намекунад.
  • «ذُو انتِقَامٍ»: соҳиби интиқом, яъне касе, ки барои гуноҳу нофармонӣ ҷазои сахт медиҳад.
  1. Тафсири оят:

Ин оят идомаи суханони пешина аст, ки дар онҳо Аллоҳ таоло дар бораи нозил кардани китобҳои осмонӣ баён мекунад. Аллоҳ мефармояд, ки пеш аз Қуръон китобҳои осмониро низ барои роҳнамоии мардум нозил карда буд. Тӯрот бар Мӯсо (алайҳис-салом) ва Инҷил бар Исо (алайҳис-салом) нозил шуда буданд, то мардумро ба роҳи рост ва салоҳи дин ва дунёи онҳо ҳидоят кунанд. Ҳамаи ин китобҳо барои он буданд, ки одамон ҳақро шиносанд ва аз ботил дур шаванд.

Сипас Аллоҳ таоло мефармояд, ки Қуръонро низ нозил кард, ки он «Фурқон» аст — яъне ҷудокунандаи ҳақ аз ботил ва ҳидоят аз гумроҳӣ. Қуръон бо ҳақу ростӣ нозил шудааст ва бо китобҳои пешина мухолифат надорад, балки онҳоро тасдиқ мекунад.

Баъд аз ин, Аллоҳ таоло дар бораи касоне сухан мегӯяд, ки ба оятҳои Ӯ куфр варзиданд ва онҳоро инкор карданд. Барои чунин одамон азоби сахт ва дардовар омода аст. Ин азоби сахт ба сабаби куфру инкори онҳост.

Дар охир Аллоҳ таоло худро бо ду сифати бузург тавсиф мекунад: «Азиз» — яъне ғолиб ва тавонманд, ки ҳеҷ чиз ва ҳеҷ кас бар Ӯ ғалаба карда наметавонад; ва «Зу интиқом» — яъне соҳиби интиқом, ки барои кофирон ва дурӯғбароварданд ба паёмбарон ва оятҳояш ҷазои сахт медиҳад.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Аллоҳ таоло ҳамеша мардумро бо китобҳои осмонӣ ҳидоят кардааст ва ин нишонаи раҳмати Ӯ ба бандагонаш аст.
  • Қуръони Карим китоби ҳақ аст ва ҳақро аз ботил ҷудо мекунад; пас бояд онро дастур ва роҳнамои худ қарор диҳем.
  • Куфр ба оятҳои Аллоҳ ва инкори онҳо оқибати бад дорад, бинобар ин бояд ҳамеша ба оятҳои Қуръон гӯш диҳем ва онҳоро қабул кунем.
  • Аллоҳ таоло ғолиб ва тавонманд аст ва ҳеҷ кас наметавонад аз ҳисоби Ӯ бигурезад; ин боиси он мешавад, ки мо аз гуноҳу нофармонӣ дурӣ кунем.
  • Ин оят моро ба сӯи имон ба Қуръон ва пайравӣ аз роҳи ҳидоят тарғиб мекунад, то дар дунё ва охират комёб шавем.


📜 Оят 2-6 — Сураи Аль Имран

2اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ
Оллоҳ аст, ки ҳеҷ худое ғайри Ӯ нест. Зинда асту поянда аст!
3نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَأَنزَلَ التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ
Ин китобро, ки тасдиқкунандаи китобҳои пеш аз он аст, ба ҳак бар ту нозил кард ва қабл аз он Тавротро ва Инҷилро фиристод.
4مِن قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَأَنزَلَ الْفُرْقَانَ ۗ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انتِقَامٍ
барои ҳидояти мардум фиристод ва Фурқонро нозил кард. Барои онон, ки ба оёти Худо имон намеоранд, азобе сахт муҳайёст ва Худо пирӯзманду интиқомгиранда аст.
5إِنَّ اللَّهَ لَا يَخْفَىٰ عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ
Ҳеҷ чиз дар замину осмон бар Худо пӯшида нест.
6هُوَ الَّذِي يُصَوِّرُكُمْ فِي الْأَرْحَامِ كَيْفَ يَشَاءُ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
Ӯст, ки шуморо дар батии модароп ба ҳар сон, ки хоста бошад, сурат мебандад. Нест худое ҷуз Ӯ, ки пирӯзманду ҳаким аст!
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
4Оят

Тарҷума — Аль Имран 4

Сураи Аль Имран Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : барои ҳидояти мардум фиристод ва Фурқонро нозил кард. Барои онон,…

Сураи Оят 4/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 2–6. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers