آل عمران سۈرىسى — ئايەت 4

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• مِن قَبْلُ: ئىلگىرى، بۇنىڭدىن بۇرۇن.
• هُدًى: ھىدايەت، يېتەكچىلىك، توغرا يول كۆرسىتىش.
• الْفُرْقَان: ھەق بىلەن باتىلنى، ھالال بىلەن ھارامنى ئايرىپ بېرىدىغان كىتاب، يەنى قۇرئان كەرىم.
• عَزِيزٌ: غالىب، ھېچ نەرسە ئۇنىڭغا تەڭ كېلەلمەيدىغان قۇدرەتلىك.
• ذُو انتِقَامٍ: ئىنتىقام ئىگىسى، جازالاش كۈچىگە ئىگە.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۆزىنىڭ پەيغەمبىرىگە قۇرئاننى ھەق بىلەن نازىل قىلغانلىقىنى، ئۇنىڭ ئىلگىرىكى ئىلاھىي كىتابلارنى تەستىقلايدىغانلىقىنى، ئۇلار ئارىسىدا ھېچقانداق زىددىيەت يوقلۇقىنى بىلدۈرمەكتە. ئاللاھ مۇسا ئەلەيھىسسالامغا تەۋراتنى، ئىيسا ئەلەيھىسسالامغا ئىنجىلنى قۇرئان نازىل بولۇشتىن ئىلگىرى ئىنسانلارنى ھىدايەت قىلىش ۋە ئۇلارنىڭ دىنىي ۋە دۇنيەۋى ئىشلىرىنى ئىسلاھ قىلىش ئۈچۈن نازىل قىلغان. شۇنداقلا ئاللاھ ھەق بىلەن باتىلنى، ھىدايەت بىلەن گۇمراھلىقنى ئايرىپ بېرىدىغان قۇرئاننى نازىل قىلدى.

ئاللاھ تائالا نازىل قىلغان ئايەتلىرىگە كاپىر بولغان كىشىلەرگە قاتتىق ئازاب بارلىقىنى ئېيتىدۇ. ئاللاھ غالىبتۇر، ھېچ نەرسە ئۇنىڭغا تەڭ كېلەلمەيدۇ، ئۇ پەيغەمبەرلىرىنى ئىنكار قىلغان ۋە ئۇنىڭ بۇيرۇقىغا خىلاپلىق قىلغانلاردىن ئىنتىقام ئالىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا ئىنسانلارغا ھىدايەت قىلىش ئۈچۈن ئۈزلۈكسىز كىتابلارنى نازىل قىلىپ كەلگەن. ھەر بىر كىتاب ئۆز دەۋرىدىكى ئىنسانلار ئۈچۈن يېتەكچى بولغان. ئەڭ ئاخىرقى ۋە ئەڭ مۇكەممەل كىتاب قۇرئان كەرىمدۇر. قۇرئان ھەق بىلەن باتىلنى ئايرىپ بېرىدىغان، ئىنسانلارنى توغرا يولغا يېتەكلەيدىغان مۇبارەك كىتابتۇر. شۇڭا بىز قۇرئاننى چىن دىلىمىزدىن قوبۇل قىلىپ، ئۇنىڭ كۆرسەتمىلىرىگە ئەمەل قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى ئىنكار قىلىش ۋە ئۇنىڭغا كاپىر بولۇش قاتتىق ئازابقا سەۋەب بولىدۇ. ئاللاھ غالىب ۋە ئىنتىقام ئىگىسىدۇر، ئۇنىڭ جازاسىدىن ھېچكىم قاچالمايدۇ.