Surja Ali-Imran — Ajet 92

Kuptimet e fjalëve:

• El-Birr (الْبِرَّ): Këtu nënkupton Xhennetin, ose shkallën më të lartë të mirësisë dhe devotshmërisë.
• Tunfiqu (تُنفِقُوا): Të jepni nga pasuria juaj në rrugën e Allahut, si sadaka, zekat, ose për të mirën e përgjithshme.
• Mimma tuhibbun (مِمَّا تُحِبُّونَ): Nga ajo që e doni dhe e vlerësoni më shumë nga pasuria juaj.

Tefsiri i Ajetit:

O besimtarë, ju nuk do të arrini shpërblimin e plotë të mirësisë dhe as shkallën e lartë të devotshmërisë që ju afron te Allahu, as nuk do të hyni në Xhennet, derisa të jepni nga pasuria juaj më të dashur dhe më të vlefshme për ju. Kjo do të thotë që zemra juaj duhet të jetë e sinqertë dhe e gatshme të sakrifikojë atë që e do më shumë, jo vetëm atë që është e tepërt ose e padobishme për ju. Allahu i Lartësuar e di saktësisht çdo gjë që ju jepni, qoftë e madhe apo e vogël, dhe Ai i di edhe qëllimet tuaja të brendshme. Ai nuk humb asnjë vepër të mirë, por do t'ju shpërblejë për çdo gjë sipas sinqeritetit dhe përpjekjes suaj. Pra, mos u shqetësoni për sasinë, por për cilësinë e dhënies dhe pastërtinë e qëllimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti në dhënie: Ky ajet na mëson se vlera e veprës nuk është te sasia, por te gatishmëria për të dhënë atë që e duam më shumë. Kjo e pastron zemrën nga koprracia dhe e forcon lidhjen me Allahun.
2. Shpërblimi i madh: Kur e japim atë që e duam, Allahu e di dhe e vlerëson këtë sakrificë, dhe shpërblimi i Tij është i madh dhe i sigurt.
3. Rruga drejt Xhennetit: Ajeti na tregon se rruga drejt mirësisë së plotë dhe Xhennetit kalon përmes bujarisë dhe sakrificës, gjë që e bën besimtarin të ndihet i afërt me Zotin e tij.
4. Liri nga lidhja me pasurinë: Kur japim nga ajo që e duam, ne e lirojmë veten nga robëria ndaj pasurisë dhe e ndiejmë kënaqësinë e dhënies, e cila është një nga mënyrat më të bukura për t'iu afruar Allahut dhe për të gjetur paqe të brendshme.