سورت روم — آیت 14

د مهمو کلمو معنا:

• الساعة: قيامت، هغه وخت چې ټول مخلوقات به له مرګ وروسته ژوندي کېږي.
• يتفرقون: بېلېدل، يو له بل څخه جلا کېدل.

د آيت تفسير:

کله چې قيامت راشي او ټول خلک له خپلو قبرونو راپورته شي، په هغه ورځ به خلک يو له بل څخه بېل شي. دا بېلتون به د دوی د کړنو له مخې وي: ځينې به د خپلو نېکو عملونو په سبب جنت ته ځي او ځينې به د خپلو بدو عملونو په سبب دوزخ ته. په دې ورځ به د مؤمنانو او کافرانو ترمنځ هيڅ ډول اړيکه نه وي، او دواړه ډلې به د تل لپاره له يو بل څخه جلا کېږي. مؤمنان به په جنت کې له نعمتونو خوند اخلي او کافران به په دوزخ کې په عذاب کې وي. دا بېلتون به تلپاتې وي، چې هيڅکله به سره نه يو ځای کېږي.

فايدې:

• دا آيت موږ ته يادونه کوي چې د دنيا ژوند لنډ دی او اصلي فيصله به د قيامت په ورځ کېږي، نو بايد د نېکو عملونو له لارې خپل راتلونکی خوندي کړو.
• په دې پوهېږو چې د الله تعالی عدالت بشپړ دی، ځکه هر چا ته به د هغه د عملونو مطابق جزا ورکول کېږي.
• دا آيت د مؤمنانو لپاره تسلي ده چې که په دنيا کې له ظالمانو سره مخ کېږي، نو په قيامت کې به ظالمان له نېکانو جلا او سزا ته به ورسول شي.
• د دې آيت له مخې، موږ بايد داسې ژوند وکړو چې د قيامت په ورځ د جنت له خلکو سره يو ځای شو، نه د دوزخ له خلکو سره.