روم سۈرىسى — ئايەت 14

1) ئايتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• تَقُومُ السَّاعَةُ: قىيامەت قايىم بولىدىغان ۋاقىت، يەنى قىيامەت كۈنى باشلىنىدىغان پەيت.
• يَتَفَرَّقُونَ: ئايرىلىشىدۇ، پارچىلىنىدۇ؛ بۇ يەردە كىشىلەرنىڭ ئەمەلىگە قاراپ ئىككى گۇرۇپپىغا ئايرىلىشى كۆزدە تۇتۇلىدۇ.

2) ئايتنىڭ تەپسىرى:

قىيامەت قايىم بولغان كۈنى، بارلىق ئىنسانلار ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىدا ھېساب بېرىدۇ. ئاندىن ئۇلار ئەمەللىرىگە قاراپ ئايرىلىدۇ: ئىمان ئېيتقان ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلغان مۇئمىنلەر جەننەتكە كىرىپ، ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە نېئمىتىگە ئېرىشىدۇ، خۇشال ۋە ئىززەت-ھۆرمەتكە سازاۋەر بولىدۇ. كاپىر بولغان ۋە يامان ئەمەللەرنى قىلغان كىشىلەر بولسا دوزاخقا تاشلىنىپ، ئازابقا دۇچار بولىدۇ. شۇ كۈندىن باشلاپ ئۇلار ئەبەدىي ئايرىلىپ قالىدۇ، بىر-بىرى بىلەن قايتا جەم بولالمايدۇ. بۇ ئايرىلىش ئاللاھنىڭ ئادالەتلىك ھۆكمىنىڭ ئىپادىسىدۇر: ھەر كىم ئۆز ئەمىلىگە يارىشا مۇكاپات ياكى جازا ئالىدۇ.

3) دەۋەت ۋە نەسىھەت:

ئەي ئىنسانلار! بۇ ئايت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ھاياتىمىزنىڭ ھەر بىر كۈنى، ھەر بىر ئەمىلىمىز قىيامەت كۈنىدە بىز ئۈچۈن گۇۋاھ بولىدۇ. ئەگەر بىز ئىمان بىلەن ياشاپ، ياخشى ئەمەللەرنى قىلساق، ئۇ كۈندە جەننەت ۋە ئاللاھنىڭ رازىلىقىغا ئېرىشىمىز. ئەمما كۇفرۇ ۋە يامان ئەمەللەر بىزنى دوزاخقا ئېلىپ بارىدۇ. شۇڭا، ھازىرلا تەۋبە قىلىپ، ئاللاھقا يۈزلەنىپ، ياخشى ئەمەللەرنى كۆپەيتىشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى جەننەت ئەھلىدىن قىلسۇن، دوزاخ ئازابىدىن ساقلىسۇن!