Surat Ar-Rum — Ayat 14

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• الساعة (As-Sā'ah): Dina kiyamat, yaiku dina nalika jagad iki rusak lan kabeh makhluk diuripake maneh kanggo diadili.
• يَتَفَرَّقُونَ (Yatafarraqūn): Padha pisah-pisah, ora kumpul maneh, yaiku manungsa dipisahake miturut lakune ing donya.

2) Tegese ayat:

Ing dina nalika kiyamat wis teka, ing dina iku kabeh manungsa bakal padha pisah-pisah. Sawise diadili miturut lakune ing donya, wong-wong padha dipisahake: ana kang munggah menyang panggonan kang dhuwur lan mulya, yaiku swarga kang kebak kanugrahan lan kabagyan; lan ana kang mudhun menyang panggonan kang paling asor, yaiku neraka. Wong-wong mukmin kang padha ngamal saleh bakal dipisahake menyang swarga, padha diajeni, dibungahake atine, lan diparingi nikmat kang tanpa wates. Dene wong-wong kafir lan wong-wong kang ala lakune bakal dipisahake menyang neraka. Sawise dipisahake iku, wong-wong mau ora bakal kumpul maneh ing salawas-lawase.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake menawa urip ing donya iki mung sauntara, lan saben wong bakal nampa asile saka apa kang wis dilakoni.
• Wong kang percaya marang Allah lan nindakake kabecikan bakal diparingi panggonan kang mulya lan kabagyan ing akhirat, mula ayo padha sregep ngamal saleh.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan rasa seneng marang wong mukmin, amarga kabeh kesabaran lan kabecikane ing donya bakal diganjar kanthi swarga.
• Ayat iki uga ngelingake supaya ora nglirwakake dina kiyamat, amarga ing dina iku ora ana kang bisa nulungi kajaba amal saleh.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang agama Islam lan Al-Qur'an, amarga agama iki tansah nuntun manungsa marang dalan kang bener lan menehi kabar gembira kanggo wong-wong kang padha setya.