سورت روم — آیت 35

د کلمو معناګانې:

• سُلْطَانًا: حجت، برهان، روښانه دليل يا کتاب.
• يَتَكَلَّمُ: خبرې کوي، څرګندوي، بيانوي.
• يُشْرِكُونَ: شرك كوي، له الله سره نور معبودان شريكوي.

تفسير:

دا آيت د مشركانو د بې دليله كسانو په اړه دى. الله تعالی فرمايي: آيا مونږ دوى ته كوم داسې حجت يا كتاب نازل كړى دى چې هغه به د دوى د شرك خبره كوي او د دوى د باطل عمل ملاتړ كوي؟ البته نه! مونږ دوى ته هېڅ داسې دليل نه دى وركړى چې د دوى شرك ته يې جواز وركړي. دوى نه له آسمانه رالېږل شوى كتاب لري، نه كوم روښانه سند، چې د دوى د كفر او شرك خبره وكړي. دا استفهام د انكار او توبيخ لپاره دى، يعنې مشركان هېڅ داسې حجت نه لري چې د خپل شرك دفاع پرې وكړي. دوى يوازې د خپلو پلرونو په تقليد او بې بنسټه خيالاتو اخته دي، او الله تعالی د دوى دا بې دليله لار ردوي.

فايدې:

• په اسلام كې هر كار او عقيده بايد په روښانه دليل او حجت ولاړه وي، نه په تقليد يا خيال.
• الله تعالی هيڅكله د باطل لارې ته دليل نه وركوي، او هر هغه څه چې له قرآن او سنت سره سم نه وي، رد دى.
• دا آيت مونږ ته دا زده كوي چې د حق پيروي وكړو او له بې دليله كارونو ځان وساتو، ځكه چې الله تعالی د حق روښانه لار ښودلې ده.
• مشركان او كافر كه څومره هم استدلال وكړي، د دوى باطل بې بنسټه دى، او مسلمان بايد په خپل دين كې له يقين او دليله ډك وي.