Rum surəsi — Ayə 36

Rum surəsi, 36-cı ayə

Bəzi kəlmələrin izahı:

• Rəhmət: Allahın bəxş etdiyi nemət, lütf — yağış, sağlamlıq, bolluq kimi.
• Səyyiə: İnsana üz verən pislik, çətinlik — qıtlıq, xəstəlik, yoxsulluq kimi.
• Yəqnətun: Ümidsizliyə düşmək, Allahın rəhmətindən tamamilə ümidini kəsmək.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala insanların çoxunun iki fərqli vəziyyətdə necə davrandığını bizə göstərir. Birincisi, insanlara bir nemət — sağlamlıq, var-dövlət, yağış, bolluq kimi bir yaxşılıq yetişdiyi zaman onlar sevinirlər. Lakin bu sevinc çox vaxt şükr edən bir sevinc deyil, əksinə, təkəbbürə, özünü bəyənməyə və Allaha şükür etməyi unutmağa səbəb olan bir sevincdir. İnsan neməti Allahdan bilmək əvəzinə, onu öz gücünün, ağılının və ya bəxtinin nəticəsi hesab edir.

İkincisi, insanlara öz əlləri ilə etdikləri günahların, pis əməllərin səbəbindən bir çətinlik, xəstəlik, yoxsulluq və ya qıtlıq üz verəndə isə dərhal ümidsizliyə qapılırlar. Allahın rəhmətindən, bu çətinliyin keçəcəyindən, yaxşılığın yenidən gələcəyindən tamamilə ümidlərini kəsirlər. Halbuki mömin belə olmamalıdır: nemət gələndə şükr etməli, çətinlik gələndə isə səbir edib Allaha güvənməli, Onun rəhmətindən ümidini kəsməməlidir.

Bu ayə bizə öyrədir ki, həyatın hər iki halında — bolluqda da, darlıqda da — qəlbimizi Allaha bağlamalıyıq. Nemət şükürlə artar, çətinlik isə səbir və dua ilə yüngülləşər. Allahın rəhmətindən ümid kəsmək isə qəlbi qaranlığa aparan böyük bir xətadır. Gəlin hər zaman Allahı xatırlayan, Ona şükür edən və çətinliklərdə belə ümidini saxlayan bəndələrdən olaq. Çünki əsl səadət, qəlbin Allahla bağlı olmasındadır.