Sura Ar-Rum — Werset 40

Znaczenie słów:

• خَلَقَكُمْ – stworzył was, ukształtował was z nieistnienia do istnienia.
• رَزَقَكُمْ – zaopatrzył was, obdarzył was środkami do życia.
• يُمِيتُكُمْ – powoduje waszą śmierć, odbiera wam życie.
• يُحْيِيكُمْ – wskrzesza was, przywraca was do życia w Dniu Sądu.
• شُرَكَائِكُم – wasi współtowarzysze, czyli bożki i bóstwa, które czcicie obok Allaha.
• سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى – niech będzie On wysławiany i wywyższony, On jest czysty od wszelkich niedoskonałości.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – On Jeden, Jedyny – jest Tym, który stworzył was z niczego, gdy nie istnieliście. Następnie obdarzył was zaopatrzeniem, dając wam pożywienie, napoje, zdrowie i wszystkie dobra, którymi cieszycie się w tym życiu. Potem – zgodnie z Jego mądrością i ustalonym losem – sprowadza na was śmierć, gdy nadejdzie wasz czas. Na końcu wskrzesi was z grobów, abyście stanęli przed Nim do rozliczenia i otrzymali zapłatę za wasze czyny.

Następnie Allah zwraca się do ludzi z pytaniem, które obnaża ich błąd: czy te bożki i bóstwa, które czcicie obok Allaha – które sami uczyniliście swoimi współtowarzyszami w czci – czy ktokolwiek z nich może uczynić chociaż część z tych rzeczy? Czy któryś z nich stworzył was? Czy któryś z nich daje wam zaopatrzenie? Czy któryś z nich odbiera życie lub wskrzesza? Odpowiedź jest oczywista: nikt z nich nie jest w stanie tego uczynić. Oni są bezsilni, niezdolni do niczego, a mimo to przypisujecie im boskość.

Dlatego Allah – niech będzie wysławiany i wywyższony – jest czysty i daleki od tego, co przypisują Mu bałwochwalcy. On jest ponad tym, by mieć współtowarzyszy w czci lub by ktokolwiek dzielił z Nim Jego doskonałe przymioty i czyny. On jest Jedyny w swoim panowaniu, stwarzaniu i zarządzaniu całym stworzeniem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas poznania Allaha przez Jego czyny – patrząc na stworzenie, zaopatrzenie, śmierć i życie, dostrzegamy doskonałość i potęgę Allaha, co napełnia nasze serca miłością i pokorą wobec Niego.
2. Werset ten obnaża bezsilność bożków i fałszywych bóstw – skoro nie mogą one stworzyć nawet najmniejszej rzeczy, ani dać pożywienia, ani przedłużyć życia, to jak można im oddawać cześć? To prowadzi człowieka do oczyszczenia swojej wiary i oddania czci wyłącznie Allahowi.
3. Werset ten przypomina o rzeczywistości śmierci i zmartwychwstania – życie nie kończy się wraz ze śmiercią; będzie sąd i rozliczenie. Ta świadomość skłania człowieka do dobrych uczynków i trzymania się z dala od grzechów.
4. Werset ten uczy nas pokory i wdzięczności – gdy uświadomimy sobie, że to Allah nas stworzył i nas żywi, nasze serca napełniają się wdzięcznością, a my zwracamy się do Niego w każdej sprawie, uznając, że wszystko pochodzi od Niego.
5. Werset ten pokazuje, że czystość i doskonałość należą wyłącznie do Allaha – On jest daleki od wszelkich niedoskonałości i od tego, co przypisują Mu bałwochwalcy. To uczy nas, abyśmy zawsze wysławiali Allaha i nie przypisywali Mu żadnych braków ani współtowarzyszy.