سوره روم — آیه 40

معانی کلمات:

• ثُمَّ رَزَقَكُمْ: سپس روزیِ شما را در این زندگی عطا کرد.
• یُمِیتُكُمْ: با پایان یافتن اجلهایتان، شما را میمیراند.
• یُحْیِیکُمْ: در روز قیامت، شما را زنده میکند.
• سُبْحَانَهُ: پاک و منزّه است او از هر نقص و عیب.

تفسیر آیه:

خداوندِ یگانه، همان کسی است که شما را از هیچ آفرید و به شما هستی بخشید. سپس در این دنیا، روزیِ شما را فراهم ساخت و انواع نعمتها را در اختیارتان گذاشت. آنگاه با پایان یافتن عمرتان، شما را میمیراند و پس از آن، در روز رستاخیز، بار دیگر شما را زنده میکند تا به حساب و جزای اعمالتان برسد. حال از شما میپرسد: آیا در میان معبودانی که شریک خدا قرار دادهاید و آنها را میپرستید، کسی هست که حتی یکی از این کارها را انجام دهد؟ آیا کسی از آنها توانسته شما را بیافریند یا روزی دهد یا بمیراند یا دوباره زنده کند؟ قطعاً هیچکدام نمیتوانند. پس خداوند پاک و منزّه است از اینکه برای او شریکی قائل شوند و او را با موجوداتی ناتوان که هیچ کاری از آنها برنمیآید، مقایسه کنند.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه، انسان را به تفکر در مراحل مختلف زندگیاش دعوت میکند: از آفرینش نخستین تا روزی، مرگ و زندگی دوباره. این تأمل، ایمان به خدا و قدرت بینهایت او را در دل تقویت میکند.
• نشان میدهد که تنها خداوند است که شایسته پرستش است، زیرا اوست که خالق، رازق، مُحیی و ممیت است و هیچ معبود دیگری در این امور هیچ نقشی ندارد.
• انسان را از شرک و بتپرستی بازمیدارد و به او میآموزد که تکیهگاه واقعی او در زندگی، تنها خدای یگانه است.
• یادآوری مرگ و زندگی دوباره، انسان را به آمادگی برای آخرت و انجام اعمال نیک ترغیب میکند تا در پیشگاه خداوند سربلند باشد.