سورت روم — آیت 40

د مهمو کلمو معنا:

• رَزَقَكُمْ: تاسو ته روزي درکول، خواړه، اوبه او نور اړین شیان.
• يُمِيتُكُمْ: تاسو ته مرګ درکول، ستاسو ساه ایستل.
• يُحْيِيكُمْ: تاسو بیا ژوندي کول، د قبرونو څخه راپورته کول.
• شُرَكَائِكُم: ستاسو هغه معبودان چې تاسو یې له الله سره شریکوئ، لکه بتان او نور.
• سُبْحَانَهُ: الله له هر عیب او کمزورتیا څخه پاک دی.

د آیت تفسیر:

الله هغه ذات دی چې تاسو یې له هیڅ شی څخه پیدا کړي یاست، بیا یې تاسو ته روزي درکړه، لکه خواړه، اوبه، روغتیا او نور نعمتونه. بیا به تاسو ته مرګ درکوي کله چې ستاسو عمر پای ته ورسیږي، او بیا به تاسو د قیامت په ورځ له قبرونو څخه ژوندي راپورته کړي ترڅو تاسو خپلو عملونو ته حساب ورکړئ. نو ایا ستاسو په دغو معبودانو کې چې تاسو یې له الله سره شریکوئ، څوک شته چې د دې کارونو څخه یو هم کولی شي؟ البته چې هیڅوک یې نشي کولی! الله له دې ټولو عیبونو او کمزورتیاوو څخه پاک او لوی دی، او له هغه څه څخه چې مشرکان یې په اړه وايي او له هغه سره شریکان نیسي، ډېر لوړ دی.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د الله د قدرت او لوی والي یادونه کوي، چې هغه یوازې د پیدایښت، روزي، مرګ او ژوند مالک دی، او دا ټول کارونه یوازې د هغه په لاس کې دي.
• موږ باید له الله پرته بل څوک معبود ونه نیسو، ځکه چې هیڅوک د دې توان نه لري چې موږ ته ګټه یا تاوان ورسوي.
• دا آیت موږ ته د قیامت او آخرت یادونه کوي، چې موږ باید د دې ژوند په عملونو کې ښه چلند وکړو ترڅو په آخرت کې ښه پایله ترلاسه کړو.
• د الله د نعمتونو شکر باید وکړو، ځکه چې هغه موږ ته پیدایښت او روزي راکړې ده، او دا ټول د هغه د رحمت له امله دي.