سورت روم — آیت 54

د کلمو معناګانې:

• مِن ضَعْفٍ: د ضعف (کمزورۍ) له مادې څخه، یعنې له نطفې (مني) څخه چې ډېره کمزوره وي.
• قُوَّةً: قوت، ځواک، د ځوانۍ طاقت.
• وَشَيْبَةً: سپین ویښتان، د زوړوالي نښه.

تفسیر:

الله هغه ذات دی چې تاسو یې له یوې ډېرې کمزورې مادې (نطفې) څخه پیدا کړل، بیا یې له هغه کمزورۍ وروسته تاسو ته قوت او ځواک درکړ — لکه د ماشومتوب له کمزورۍ وروسته د ځوانۍ ځواک — بیا یې له دغه قوت وروسته کمزوري او سپین ویښتان (بوډاوالی) درکړل. الله هغه څه پیدا کوي چې وغواړي؛ که کمزوري وي که قوت، که ځواني وي که بوډاوالی. هغه پر خپلو مخلوقاتو ښه پوه دی او پر هر څه توانا دی، هېڅ شی د هغه له قوت نه بهر نه دی.

فایدې:

• دا آیت د الله تعالی پر قدرت او حکمت دلالت کوي؛ هغه د انسان د ژوند پړاوونه په خپل حکمت سره ترتیب کړي دي.
• انسان باید د ځوانۍ په وخت کې د الله له نعمتونو څخه په نیکو کارونو کې ګټه واخلي، ځکه چې کمزوري او بوډاوالی به حتماً راشي.
• د ژوند په هر پړاو کې باید له الله سره اړیکه وساتل شي؛ په کمزورۍ کې د صبر او په قوت کې د شکر کولو درس ورکوي.
• دا چې الله "علیم" او "قدیر" دی، نو بندګان باید پر هغه توکل وکړي او پوه شي چې د هغه پرېکړه په حکمت ده، که څه هم زموږ له پوهې پټه وي.