روم سۈرىسى — ئايەت 54

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە تېگىشلىك سۆزلەر:

• ضَعْفٍ: ئاجىزلىق، كۈچسىزلىك. بۇ يەردە ئىنساننىڭ ئەڭ ئاۋۋال يارىتىلغان مەنىسى ياكى بويتاقلىق باسقۇچىدىكى ئاجىزلىقى كۆزدە تۇتۇلىدۇ.
• نُطْفَة: بويتاقلىق سۇيى، ئەر-ئايالنىڭ ئۇچرىشىشىدىن ھاسىل بولىدىغان ئاجىز ۋە كۈچسىز ماددا.
• شَيْبَة: چاچ ئاقىرىش، قېرىلىق باسقۇچىدىكى ئاجىزلىق ۋە چاچنىڭ ئاقىرىشى.
• الْعَلِيمُ: ھەممە نەرسىنى بىلگۈچى، ھېچ نەرسە ئۇنىڭدىن مەخپىي قالمايدۇ.
• الْقَدِيرُ: ھەممە نەرسىگە قادىر، ھېچ نەرسە ئۇنى ئاجىزلاشتۇرالمايدۇ.

1. ئايەت تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئىنساننىڭ يارىتىلىش ۋە ئۆسۈپ يېتىلىش باسقۇچلىرىنى ئەسكەرتىپ، ئۆزىنىڭ قۇدرىتى ۋە ھېكمىتىنى كۆرسىتىدۇ. ئۇ شۇنداق زاتكى، سىلەرنى ئەڭ ئاۋۋال ئاجىز ۋە كۈچسىز بىر ماددىدىن — يەنى بويتاقلىق سۇيىدىن ياراتتى. ئاندىن بالىلىق دەۋرىدىكى ئاجىزلىقتىن كېيىن، سىلەرگە ياشلىق دەۋرىنىڭ كۈچ-قۇۋۋىتىنى ئاتا قىلدى. كېيىن يەنە ياشلىق كۈچ-قۇۋۋىتىدىن كېيىن قېرىلىق ئاجىزلىقى ۋە چاچ ئاقىرىشنى پەيدا قىلدى. ئاللاھ خالىغىنىنى يارىتىدۇ — ئاجىزلىقنىمۇ، كۈچ-قۇۋۋەتنىمۇ، ياشلىقنىمۇ، قېرىلىقنىمۇ. ئۇ ھەممە نەرسىنى بىلگۈچىدۇر، يارىتىشى ۋە تەدبىر قىلىشىدا ھېچ نەرسە ئۇنىڭدىن مەخپىي قالمايدۇ. ئۇ ھەممە نەرسىگە قادىردۇر، ھېچ نەرسە ئۇنىڭ ئىرادىسىنى توسالمايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئىنسان ھاياتىنىڭ ھەر بىر باسقۇچى ئاللاھنىڭ قۇدرىتى ۋە ھېكمىتىنىڭ ئىپادىسىدۇر. بالىلىق ئاجىزلىقى، ياشلىق كۈچ-قۇۋۋىتى، قېرىلىق ئاجىزلىقى — ھەممىسى ئاللاھنىڭ خالىشى ۋە تەدبىرى بىلەن بولىدۇ. شۇڭا ئىنسان ئۆزىنىڭ ئاجىزلىقىنى تونۇپ، ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىشى، ئۇنىڭ نېمەتلىرىگە شۈكۈر قىلىشى ۋە ئۇنىڭغا قۇلچىلىق قىلىشى كېرەك. ئاللاھ ھەممە نەرسىنى بىلگۈچى ۋە قادىردۇر، شۇڭا بىز ئۇنىڭ رەھمىتى ۋە ھىدايىتىگە ئىنتىلىشىمىز، ئۇنىڭ بىزگە بەرگەن ھەر بىر باسقۇچنى ئۇنىڭ خالىشى دەپ قوبۇل قىلىپ، سەۋر ۋە شۈكۈر بىلەن ياشىشىمىز لازىم. بۇ ئايەت بىزنى ئاللاھنىڭ قۇدرىتى ۋە ھېكمىتىنى تەپەككۇر قىلىشقا، ئۇنىڭغا بولغان ئىشەنچىمىزنى كۈچەيتىشكە ۋە ئىسلام نۇرى بىلەن ھاياتىمىزنى مەنىلىك قىلىشقا چاقىرىدۇ.