Surat Ar-Rum — Ayat 6

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَعْدَ اللَّهِ (wa'dallāh): janjine Allah.
• لَا يُخْلِفُ (lā yukhlifu): ora mbatalake, ora nyelaki.
• وَعْدَهُ (wa'dahu): janjine.
• أَكْثَرَ النَّاسِ (aktsaran-nās): akehe manungsa.
• لَا يَعْلَمُونَ (lā ya'lamūn): ora ngerti, ora mangerteni.

2) Tegesing ayat:

Ayat iki nerangake bab janjine Allah kang mesthi kelakon, yaiku menange bangsa Romawi (kang agamane Nasrani) marang bangsa Persia (kang nyembah geni). Janji iki wis kasebut ing ayat sadurunge, lan Allah ora pisan-pisan nyelaki janjine. Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Bener, saben janji kang wis diucapake mesthi kaleksanan ing wektune.

Nanging akehe manungsa ora ngerti bab iki. Padha ora mangerteni yen janjine Allah iku mesthi bener lan mesthi kelakon. Sing padha ngerti mung bab-bab kadonyan wae, kaya ta kasugihan, kekuwatan, lan kamulyan kang katon ing mata. Dheweke padha lali marang bab akherat lan ora mikirake apa kang bakal migunani kanggo uripe ing akhirat. Iki jalaran saka kafire marang Allah lan ora gelem nggatekake piwulange para nabi.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Janjine Allah iku mesthi bener lan mesthi kelakon, mula kita kudu yakin lan ora mangu-mangu marang saben janjine Allah kang kasebut ing Al-Qur'an.
• Wong mukmin iku kudu tansah ngandel marang janjine Allah, amarga kanthi mangkono imane saya kuwat lan saya tambah yakin.
• Aja padha kaya wong kafir kang mung mikirake bab donya wae lan lali marang akherat. Donya iki mung sementara, dene akherat iku langgeng.
• Kita kudu tansah sinau lan nggoleki ilmu bab agama, supaya ora kalebu wong kang ora ngerti marang kebeneran Al-Qur'an.
• Al-Qur'an iku kitab kang kebak piwulang lan janji-janji kang bener, mula kita kudu saya tresna lan saya kerep maca lan ngelmu bab isine, supaya urip kita dadi tenteram lan kebak berkah saka Allah.