Səcdə surəsi — Ayə 15

Sözlərin izahı:

• ذُكِّرُوا: onlara xatırladıldı, öyüd-nəsihət verildi.
• خَرُّوا: yerə düşdülər, üzüqoylu yıxıldılar.
• سُجَّدًا: səcdə edənlər, səcdəyə qapananlar.
• سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ: Rəbbini həmd ilə təsbih etdilər, yəni Onu hər cür nöqsandan təmiz tutub şükür etdilər.
• لَا يَسْتَكْبِرُونَ: təkəbbür göstərmirlər, böyüklük iddiasına düşmürlər.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala bildirir ki, Onun ayələrinə həqiqi iman gətirənlər yalnız o kəslərdir ki, onlara Quran ayələri xatırladıldıqda, yəni oxunduqda və ya öyüd verildikdə, qəlbləri yumşalır, Rəbbinin qarşısında təvazö ilə səcdəyə qapanırlar. Onlar səcdədə ikən Rəbbini həmd ilə təsbih edir, Onu hər cür nöqsandan uzaq tutur və verdiyi hidayətə görə şükür edirlər. Onlar Allaha ibadət etməkdən, Ona səcdə etməkdən və tək Allaha yönəlməkdən heç vaxt təkəbbür göstərməzlər.

Bu ayə bizə göstərir ki, əsl iman yalnız dildə deyilən söz deyil, qəlbin dərinliyində yaşanan bir həqiqətdir. İman sahibi Allahın kəlamını eşitdikdə qürurlanmaz, əksinə, təvazö ilə boyun əyər. Bu, Allaha yaxınlaşmağın ən gözəl yoludur. Hər bir mömin Quran oxuyarkən və ya öyüd eşidərkən qəlbini yumşaltmalı, Rəbbinin qarşısında kiçildiyini hiss etməlidir. Unutmaq lazım deyil ki, səcdə insanı Allaha ən çox yaxınlaşdıran anlardan biridir. Təkəbbür isə insanı haqdan uzaqlaşdıran ən böyük maneədir. Gəlin bu ayənin bizə öyrətdiyi dərsə əməl edək: Allahın ayələrini eşitdikdə qəlbimizi açıq tutaq, təvazö ilə Ona yönələk və həmd-sənalarımızı əsirgəməyək. Bu yolla həm dünyada rahatlıq, həm də axirətdə əbədi səadət qazanarıq.