Əhzab surəsi — Ayə 12

Sözlərin izahı:

• Münafiqlər: İslamı zahirdə qəbul edib, qəlblərində küfrü gizlədənlər.
• Qəlblərində xəstəlik olanlar: İmanı zəif olan, şübhə və tərəddüd içində yaşayan kimsələr.
• Qurur (غرور): Aldanma, boş ümid, əsassız vədlə bağlanma.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Xəndək döyüşü zamanı münafiqlərin və imanı zəif olanların dilindən çıxan sözləri bizə çatdırır. Onlar çətinlik və sıxıntı anında belə deyirdilər: "Allah və Onun Rəsulu bizə ancaq boş bir vəd verib, aldadıcı sözlərdən başqa bir şey deməyib."

Halbu ki, Allah və Rəsulu möminlərə qələbə, düşmən üzərində zəfər və yer üzündə hökmranlıq vəd etmişdi. Bu vəd Allahın qatından gələn haqq vədi idi və heç bir şübhə yeri yox idi. Lakin münafiqlər və qəlblərində şübhə daşıyan zəif imanlılar, düşmən ordusunun çoxluğunu və çətinliyin şiddətini görüb öz inanclarını itirdilər. Onlar Allahın vədinə etimad etmək əvəzinə, onu əsassız və yalan hesab etdilər.

Bu sözləri deyənlər əslində belə düşünürdülər: "Muhəmməd (sallallahu aleyhi və səlləm) bizə Şam və Fars saraylarını fəth edəcəyimizi vəd edir, halbuki indi heç birimiz öz yatağımızdan belə çıxa bilmirik!" Onlar bunu böyük bir aldanma sayırdılar. Amma həqiqət bundan tamamilə fərqli idi — bu, Allahın qəti vədi idi və vaxtı çatanda həqiqətə çevrildi.

Bu ayə bizə öyrədir ki, iman yalnız rahatlıq zamanı deyil, çətinlik və sınaq anlarında da qəlbimizdə möhkəm qalmalıdır. Allahın vədi haqdır, Onun köməyi yaxındır. Mömin heç vaxt ümidini itirməməli, şübhəyə qapılmamalıdır. Çünki sınaq anı imanın həqiqətini üzə çıxaran anlardır. Qəlbi imanla dolu olan insan, ən çətin gündə belə Allahın vədinə arxalanır və Onun köməyini gözləyir.