Surah Yasin — Talata 13

Paliwanag sa mga Salita:

• Waḍrib – magbigay ng isang halimbawa o talinghaga.
• Aṣḥāb al-Qaryah – ang mga naninirahan sa isang bayan (ang bayan ng Antioch/Antākiyah).
• Al-Mursalūn – ang mga isinugong sugo (mga mensahero ni Propeta Jesus, sumakanya ang kapayapaan).

Interpretasyon ng Talata:

O Muhammad, maglahad ka sa mga tagapagtanggi sa iyong mensahe ng isang halimbawang magsisilbing aral at paalaala sa kanila — ang kuwento ng mga naninirahan sa isang bayan. Noong dumating sa kanila ang mga sugo na isinugo ng Diyos upang tawagin sila sa pagsamba sa Nag-iisang Diyos at talikdan ang pagsamba sa mga diyus-diyosan. Ang bayang ito ay ang Antioch, at ang mga sugo ay mga alagad ni Propeta Jesus (sumakanya ang kapayapaan) na isinugo upang gabayan ang mga tao roon. Ang pagbanggit sa kuwentong ito ay naglalayong ipakita sa mga taga-Meca na ang pagtanggi sa mga propeta ay hindi bagong pangyayari, kundi isang lumang kaugalian ng mga taong nagmatigas sa katotohanan. Sa kabila ng pagtanggi ng mga naunang pamayanan, ang mga sugo ay nagpatuloy sa kanilang misyon nang may katatagan at pagtitiis.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang paggamit ng mga kuwento ng mga nakaraang pamayanan ay isang mabisang paraan upang magbigay-aral at magmulat sa mga tao, sapagkat ang mga ito ay naglalaman ng mga pangyayaring nagpapakita ng bunga ng pagsunod at pagsuway.
2. Ang mga propeta at sugo ay hindi tumitigil sa pagtawag sa katotohanan kahit na sila ay tinatanggihan, na nagtuturo sa atin ng kahalagahan ng pagtitiyaga at dedikasyon sa pagpapalaganap ng kabutihan.
3. Ang pagtanggi sa mga sugo ay hindi hadlang sa pagpapatuloy ng mensahe ng Diyos — ang katotohanan ay mananatiling maliwanag sa kabila ng pagsalungat ng mga tao.
4. Ang pagkakaisa ng mga sugo sa iisang layunin — ang pagtawag sa pagsamba sa Nag-iisang Diyos — ay nagpapakita na ang lahat ng mga propeta ay nagdadala ng iisang mensahe ng Islam (pagpapasakop sa Diyos), na nagpapatibay sa ating pananampalataya sa kanilang lahat.
5. Ang pagiging bukas sa mga paalaala at aral ay isang katangian ng mga may pusong handang tumanggap ng gabay, samantalang ang pagmamatigas ay nagdadala sa kapahamakan.