سوره یس — آیه 13

معانی کلمات:

• اضرب: بیان کن، مثال بزن.
• مَثَل: داستان عبرت‌آموز، نمونه.
• القَریة: شهر، آبادی.
• المرسلون: پیامبرانی که از جانب خداوند فرستاده شده‌اند.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! برای این مشرکان و کسانی که دعوت تو را رد می‌کنند، داستانی عبرت‌آموز بیان کن تا پند گیرند؛ داستان ساکنان آن شهری که رسولان الهی به سویشان آمدند. این شهر، انطاکیه بود و رسولان، فرستادگان حضرت عیسی علیه‌السلام بودند که برای هدایت مردم به سوی ایمان به خدا و ترک بت‌پرستی به آنجا رفتند. خداوند آنان را برای دعوت مردم فرستاد، اما مردم آن شهر با تکذیب و انکار با آنان روبرو شدند. این آیه آغاز داستانی است که در آیات بعد به تفصیل بیان می‌شود و هدف آن، تسلیت خاطر پیامبر اسلام و هشدار به مشرکان است که سرنوشت تکذیب‌کنندگان را بنگرند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. سنت الهی بر این است که پیامبران را برای هدایت بشر می‌فرستد و هیچ قومی بدون اتمام حجت، عذاب نمی‌شود.
2. داستان‌های قرآن بهترین وسیله برای پندآموزی و عبرت‌گیری است؛ چرا که دل‌ها با شنیدن سرگذشت پیشینیان نرم می‌شود.
3. پیامبران در برابر تکذیب و سختی‌ها صبر می‌کنند و این درس بزرگی برای مؤمنان است که در مسیر حق، استقامت ورزند.
4. این آیه نشان می‌دهد که دعوت به توحید، رسالت مشترک همه پیامبران بوده و هیچ پیامبری جز یکتاپرستی را نیاورده است.
5. خداوند با بیان این داستان‌ها، دل پیامبر و مؤمنان را آرامش می‌دهد و آنان را به پیروزی نهایی نوید می‌دهد.